|
| Home |
ՀԱՅԵՐԵՆ-ՌՈՒՍԵՐԵՆ Армяно-Русскийсловарь общеупотребительных слов, научная, техническая,
общественно-политическая терминология
ԴՅ
| ԴՅՈՒԹ, ի (սնոտ.) Волшебник, чародей (книжн.), чудодей (устар.). | | | ԴՅՈՒԹԱԳԵՂ, ա. Очаровательный, чарующий, обворожительный. | | | ԴՅՈՒԹԱԼԻ, տե՛ս Դյութիչ։ | | | ԴՅՈՒԹԱԿԱՆ, ա. 1. Колдовской, волшебный, магический, чародейский (книжн.). 2. Чарующий, обворожительный. | | | ԴՅՈՒԹԱՀՐԱՇ, ա. Волшебный, прекрасный. | | | ԴՅՈՒԹԱՆՈՒՅՇ, ի 1. Волшебница, колдунья. 2. (փխբ.) Богиня. | | | ԴՅՈՒԹԱՆՔ, ի 1. Колдовство, волшебство. 2. (փխբ.) Очарование, чары. | | | ԴՅՈՒԹԱՎԱՐՍ, ա. С обворожительными волосами. | | | ԴՅՈՒԹԵԼ, եցի 1. (սնոտ.) Колдовать. 2. (փխբ.) Очаровывать, очаровать. | | | ԴՅՈՒԹԻՉ, ա. 1. Колдовской, волшебный. 2. (փխբ.) Очаровательный, прелестный. | | | ԴՅՈՒԹՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Колдовство, волшебство. 2. (փխբ.) Очарование, чары. | | | ԴՅՈՒԹՈՒՄ, թման 1. Колдовство, ворожба. 2. (փխբ.) Очаровывание. | | | ԴՅՈՒԹՎԱԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Зачарованность. | | | ԴՅՈՒԹՎԵԼ, վեց 1. Околдовываться. 2. (փխբ.) Очаровываться, пленяться, прельщаться. | | | ԴՅՈՒՐ, տե՛ս Դյուրին։ | | | ԴՅՈՒՐԱԲԵԿ, ա. 1. Ломкий, хрупкий. Դյուրաբեկ ամանեղեն ломкая посуда. 2. (փխբ.) Чувствительный, ранимый, уязвимый, хрупкий. | | | ԴՅՈՒՐԱԲԵԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Ломкость, хрупкость. 2. (փխբ.) Чувствительность, ранимость, уязвимость, хрупкость. | | | ԴՅՈՒՐԱԲՈՐԲՈՔ, ա. Вспыльчивый, горячий, несдержанный, необузданный, запальчивый. | | | ԴՅՈՒՐԱԲՈՐԲՈՔՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Вспыльчивость, горячность, несдержанность, необузданность, запальчивость. | | | ԴՅՈՒՐԱԳԻՆ, տե՛ս Էժանագին։ | | | ԴՅՈՒՐԱԳԼՈՐ, ա. Каткий. | | | ԴՅՈՒՐԱԳՅՈՒՏ, ա. Легко приобретаемый, легко приобретённый. | | | ԴՅՈՒՐԱԳՈՐՈՎ, տե՛ս Դյուրազգաց։ | | | ԴՅՈՒՐԱԳՐԳԻՌ, տե՛ս Դյուրաբորբոք։ | | | ԴՅՈՒՐԱԳՐԳՌՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Դյուրաբորբոքություն։ | | | ԴՅՈՒՐԱԴԱՐՁ (հնց.) Поворотливый, увёртливый, вёрткий. | | | ԴՅՈՒՐԱԴԱՐՁԻԿ (հնց.) Поворотливый, увёртливый, вёрткий. | | | ԴՅՈՒՐԱԴԱՐՁՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Вёрткость, поворотливость. | | | ԴՅՈՒՐԱԶԳԱ տե՛ս Դյուրազգաց։ | | | ԴՅՈՒՐԱԶԳԱԾ տե՛ս Դյուրազգաց։ | | | ԴՅՈՒՐԱԶԳԱԾՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Դյուրազգացություն։ | | | ԴՅՈՒՐԱԶԳԱՑ, ա. 1. Впечатлительный, восприимчивый. 2. Чуткий. | | | ԴՅՈՒՐԱԶԳԱՑՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Впечатлительность, восприимчивость. 2. Чуткость. | | | ԴՅՈՒՐԱԹԱՎԱԼ, տե՛ս Դյուրագլոր։ | | | ԴՅՈՒՐԱԹԱՓԱՆՑ, ա. 1. Легко проницаемый. 2. Легко проникающий. | | | ԴՅՈՒՐԱԹԵՔ, ա. 1. Гибкий, легко сгибающийся, гнущийся. 2. (փխբ.) Сговорчивый, уступчивый, покладистый, податливый. | | | ԴՅՈՒՐԱԹԵՔՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Гибкость. 2. (փխբ.) Сговорчивость, уступчивость, покладистость, податливость. | | | ԴՅՈՒՐԱԼԻ 1. ա. Приятный. 2. մ. Приятно. | | | ԴՅՈՒՐԱԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (քիմ.) Легкорастворимость. | | | ԴՅՈՒՐԱԼՈՒՅԾ, ա. (քիմ.) Легкорастворимый. | | | ԴՅՈՒՐԱԼՈՒՐ, տե՛ս Հեշտալուր։ | | | ԴՅՈՒՐԱԽԱԲ, ա. Легковерный. | | | ԴՅՈՒՐԱԽՈՒՄ, ա. Легко пьющийся, приятный на вкус. | | | ԴՅՈՒՐԱԾԱԽ, ա. Ходовой, имеющий спрос, пользующийся спросом, ходкий (разг.). Դյուրածախ ապրանք ходовой товар. | | | ԴՅՈՒՐԱԾԻՆ, ա. 1. Легко рождаемый. 2. Легко рождающий. | | | ԴՅՈՒՐԱԿԱՏԱՐ, ա. Удобоисполнимый, легкоисполнимый. | | | ԴՅՈՒՐԱԿԵԶ, տե՛ս Դյուրավառ 1 նշան.։ | | | ԴՅՈՒՐԱԿԵՑԻԿ, տե՛ս Բարեկեցիկ։ | | | ԴՅՈՒՐԱԿԵՑՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Բարեկեցություն։ | | | ԴՅՈՒՐԱԿՅԱՑ, տե՛ս Բարեկեցիկ։ | | | ԴՅՈՒՐԱԿՈՐ, ա. 1. Гибкий, легко сгибающийся, гнущийся. 2. (փխբ. հզվդ.) Уступчивый, сговорчивый. | | | ԴՅՈՒՐԱԿՈՐԾԱՆ ա. Шаткий, непрочный, легко разрушаемый. | | | ԴՅՈՒՐԱԿՈՐԾԱՆԵԼԻ ա. Шаткий, непрочный, легко разрушаемый. | | | ԴՅՈՒՐԱԿՈՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Гибкость. 2. (փխբ. հազվդ.) Уступчивость, сговорчивость. | | | ԴՅՈՒՐԱԿՌԵԼԻ, ա. Ковкий. | | | ԴՅՈՒՐԱԿՌԵԼԻՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Ковкость. | | | ԴՅՈՒՐԱԿՐԵԼԻ, ա. Портативный, удобный для ношения. | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱԼ, ա. Легкоплавкий. | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱԼՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Легкоплавкость. | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱՂՈՐԴ, ա. 1. (ֆիզ.) Хорошо проводящий (ток, звук). 2. Общительный. | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱՃ, ա. Уступчивый, податливый, сговорчивый. | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱՃՈՒԹՅՈՒՆ, թ։ան Уступчивость, податливость, сговорчивость. | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱՄԲՈՒՅՐ, տե՛ս Բարեհամբույր։ | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱՍ, ա. Скороспелый. | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱՍԿԱՆԱԼԻ, ա. Удобопонятный, доходчивый. | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱՍԿԱՆԱԼԻՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Դյուրըմբռնելիություն։ | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱՎԱՆ, ա. 1. Нетребовательный, неприхотливый, непритязательный, неразборчивый, невзыскательный. 2. Простодушный, бесхитростный, простой. | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱՎԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Нетребовательность, неприхотливость, непритязательность, неразборчивость, невзыскательность. 2. Простодушие, бесхитростность, простота. | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱՎԱՏ, ա. Легковерный. | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱՎԱՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Легковерие. | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱՐՄԱՐ, ա. Комфортабельный, удобный. | | | ԴՅՈՒՐԱՀԱՐՄԱՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Комфортабельность. | | | ԴՅՈՒՐԱՀՆԱԶԱՆԴ, ա. Покорный, смиренный. | | | ԴՅՈՒՐԱՀՈՍ, ա. Легкоструйный. | | | ԴՅՈՒՐԱՀՈՒՅԶ, ա. (հզվդ.) Эмоциональный, экспансивный, возбудимый. | | | ԴՅՈՒՐԱՀՈՒՆՉ, տե՛ս Դյուրահնչուն։ | | | ԴՅՈՒՐԱՃԿՈՒՆ, ա. Гибкий, увёртливый. | | | ԴՅՈՒՐԱՄԱԾ, ա. Липкий, клейкий. | | | ԴՅՈՒՐԱՄԱԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Липкость, клейкость. | | | ԴՅՈՒՐԱՄԱՇ, ա. Непрочный, неноский, легко изнашиваемый. | | | ԴՅՈՒՐԱՄԱՇՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Непрочность, быстрая, скорая изнашиваемость. | | | ԴՅՈՒՐԱՄԱՏՈՒՅՑ ա. 1. Доступный. 2. Удобопонятный. | | | ԴՅՈՒՐԱՄԱՏՉԵԼԻ ա. 1. Доступный. 2. Удобопонятный. | | | ԴՅՈՒՐԱՄԱՐՍ ա. 1. Удобоваримый. Դյուրամարս կերակուր удобоваримая пища. 2. (հզվդ., փխբ). Усвояемый, доходчивый. | | | ԴՅՈՒՐԱՄԱՐՍԵԼԻ ա. 1. Удобоваримый. Դյուրամարս կերակուր удобоваримая пища. 2. (հզվդ., փխբ). Усвояемый, доходчивый. | | | ԴՅՈՒՐԱՄԱՐՍՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Удобоваримость. 2. (հզվդ.) Усвояемость, доходчивость. | | | ԴՅՈՒՐԱՄԵՏ, ա. Склонный, расположенный (к чему). | | | ԴՅՈՒՐԱՄՈՌԱՆԱԼԻ, ա. Легко забывающийся. | | | ԴՅՈՒՐԱՄՈՌԱՑ, ա. 1. տե՛ս Դյուրամոռանալի։ 2. Забывчивый, беспамятный. | | | ԴՅՈՒՐԱՆԱԼ, ացավ Облегчаться, облегчиться, стать лёгким, доступным. | | | ԴՅՈՒՐԱՆՅԱՆԵԼԻ ա. Легко проходимый, проходящий. | | | ԴՅՈՒՐԱՆՑ ա. Легко проходимый, проходящий. | | | ԴՅՈՒՐԱՇԱՐԺ ա. 1. Подвижной, поворотливый, живой. 2. Изменчивый, неустойчивый. | | | ԴՅՈՒՐԱՇԱՐԺԵԼԻ ա. 1. Подвижной, поворотливый, живой. 2. Изменчивый, неустойчивый. | | | ԴՅՈՒՐԱՇԱՐԺՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Поворотливость, подвижность. 2. Изменчивость, неустойчивость. | | | ԴՅՈՒՐԱՇԵՋ, ա. Легкогасимый. | | | ԴՅՈՒՐԱՌԻԿ, ա. (հզվդ.) Доступный. | | | ԴՅՈՒՐԱՍԱՀ, ա. 1. Каткий (прост.), скользкий. 2. Быстротекущий, быстротечный (устар., поэт.). | | | ԴՅՈՒՐԱՍԱՀՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Скользкость. 2. Быстротечность (устар. поэт.) | | | ԴՅՈՒՐԱՍԱՅԹԱՔ, ա. 1. Спотыкающийся, спотыкливый (прост.). 2. (փխբ.) Неустойчивый, легко заблуждающийся. | | | ԴՅՈՒՐԱՍՈՒՆ, ա. Изнеженный, выхоленный. | | | ԴՅՈՒՐԱՍՏԵՂԾ, ա. Легко создаваемый, с лёгкостью созданный. | | | ԴՅՈՒՐԱՎ, մ. (հնց.) С лёгкостью, легко, без труда. | | | ԴՅՈՒՐԱՎԱՃԱՌ, ա. Ходкий, ходовой. | | | ԴՅՈՒՐԱՎԱՌ, ա. 1. Легковоспламеняющийся. 2. (փխբ.) Восторженный. 3. տե՛ս Դյուրաբորբոք։ | | | ԴՅՈՒՐԱՎԱՌՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Легковоспламеняемость. 2. (փխբ.) Восторженность. 3. տե՛ս Դյուրաբորբոքություն։ | | | ԴՅՈՒՐԱՏԱՐ, ա. 1. Легко перевозимый, портативный. 2. Легко переносимый, не причиняющий неприятных ощущений. | | | ԴՅՈՒՐԱՐՏԱՍԱՆԵԼԻ, ա. Удобопроизносимый. | | | ԴՅՈՒՐԱՑՆԵԼ, որի Облегчать, облегчить. | | | ԴՅՈՒՐԱՑՈՒՄ, ցան Облегчение. | | | ԴՅՈՒՐԱՑՎԵԼ, վեց Облегчаться, облегчиться, сделаться лёгким, удобным. | | | ԴՅՈՒՐԱՓԽՐՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Դյուրափխրունություն։ | | | ԴՅՈՒՐԱՓԽՐՈՒՆ, ա. Рассыпчатый, очень рыхлый. | | | ԴՅՈՒՐԱՓԽՐՈՒՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Рассыпчатость, рыхлость. | | | ԴՅՈՒՐԱՓՈԽ ա. 1. Изменчивый, легко изменяющийся. 2. Изменчивый, Переменчивый (разг.), непостоянный (о человеке). | | | ԴՅՈՒՐԱՓՈՓՈԽ ա. 1. Изменчивый, легко изменяющийся. 2. Изменчивый, Переменчивый (разг.), непостоянный (о человеке). | | | ԴՅՈՒՐԱՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Изменчивость. 2. Изменчивость, переменчивость (разг.), непостоянство (о человеке). | | | ԴՅՈՒՐԸՄԲՌՆԵԼԻ, ա. Удобопонятный, легко усваиваемый. | | | ԴՅՈՒՐԸՄԲՌՆԵԼԻՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Удобопонятность. | | | ԴՅՈՒՐԸՄԲՌՆՈՂՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Понятливость. | | | ԴՅՈՒՐԸՆԹԵՌՆԵԼԻ, ա. Удобочитаемый. | | | ԴՅՈՒՐԸՆԹԵՌՆԵԼԻՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Удобочитаемость. | | | ԴՅՈՒՐԸՆԿԱԼ ա. Легко воспринимаемый. | | | ԴՅՈՒՐԸՆԿԱԼԵԼԻ ա. Легко воспринимаемый. | | | ԴՅՈՒՐԸՆՏԵԼ, ա. 1. Уживчивый (о человеке). 2. Легко приручаемый (о животном). | | | ԴՅՈՒՐԸՆՏԵԼՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Уживчивость. | | | ԴՅՈՒՐԻՄԱՍՏ տե՛ս Դյուրըմբռնելի։ | | | ԴՅՈՒՐԻՄԱՑ տե՛ս Դյուրըմբռնելի։ | | | ԴՅՈՒՐԻՄԱՑՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Դյուրըմբռնելիություն։ | | | ԴՅՈՒՐԻՆ 1. ա. Лёгкий. 2. ա. Ясный, простой. 3. ա. Беспрепятственный. 4. ա. Доступный. 5. ա. Предпочитаемый, предпочтительный. 6. մ. Легко. | | | ԴՅՈՒՐԻՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Лёгкость. | | | ԴՅՈՒՐՀԱՍԿԱՆԱԼԻ, տե՛ս Դյուրըմբռնելի։ | | | ԴՅՈՒՐՈՐՍԱԼԻ, ա. Легко уловимый. | | | ԴՅՈՒՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Лёгкость. 2. Удобство. 3. Облегчение. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆ, ի 1. Полубог, титан. 2, Храбрый воин, богатырь, витязь (устар.). 3. (փխբ) Исполин, богатырь, великан. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԱԲԱՐ, մ. По-богатырски. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԱԾԻՆ, ա. (առասպ.) Богатырского происхождения. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԱԿԱՆ, ա. 1. Богатырский. 2. Геройский, героический. 3. Героический (жанр). | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԱՀԱՅՐ, հոր (առասպ.) Отец богатырей. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԱՄԱՅՐ, մոր (առասպ.) Мать богатырей. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԱՄԱՐՏ, ի (առասպ.) Бой, схватка, битва богатырей. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԱՅԻՆ, տե՛ս Դյուցազնական։ | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԱՆԱԼ, ացա Превратиться в богатыря, стать богатырём. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԱՊԵՍ, տե՛ս Դյուցազնաբար։ | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԱՍԻՐՏ, ա. Мужественный, с богатырским сердцем. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԱՎԵՊ, ի Героический эпос. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԵՐԳ, տե՛ս Դյուցազներգություն։ | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԵՐԳԱԿ, տե՛ս Դյուցազներգու։ | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԵՐԳԱԿԱՆ, ա Эпический. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԵՐԳՈՒ, ի Эпик. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆԵՐԳՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Эпос. 2. Эпопея. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆՈԳԻ, ա. С богатырской душой, храбрый, мужественный, смелый, отважный. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆՈՐԵՆ, տես Դյուցազնաբար։ | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Героизм, геройство (разг.), удальство, отвага. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՆՈՒՀԻ, հու Богатырша. | | | ԴՅՈՒՑԱԶՈՒՆ, տե՛ս Դյուցազն։ | | | ԴՅՈՒՑԱԿՐՈՆ, տե՛ս Դիցապաշտ։ | | | ԴՅՈՒՑԱՊԱՇՏ, տե՛ս Դիցապաշտ։ | | | ԴՅՈՒՑԱՊԱՇՏՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Դիցապաշտություն։ | |
| |
