|
| Home |
ՀԱՅԵՐԵՆ-ՌՈՒՍԵՐԵՆ Армяно-Русскийсловарь общеупотребительных слов, научная, техническая,
общественно-политическая терминология
ՀՆ
| ՀՆԱԲԱՆ, տե՛ս Հնագետ։ | | | ՀՆԱԲԱՆԱԿԱՆ, տե՛ս Հնագիտական։ | | | ՀՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (լեզվբ.) Архаизм. | | | ՀՆԱԲԱՐ, մ. По-старому. | | | ՀՆԱԲՆԱԿ,ի Старожил. | | | ՀՆԱԲՆԱԿԻՉ, կչի Старожил. | | | ՀՆԱԲՈՒԽ ա․ Проникнутый духом старины. | | | ՀՆԱԲՈՒՅՐ ա․ Проникнутый духом старины. | | | ՀՆԱԳԵՏ, ի Археолог. | | | ՀՆԱԳԻՏԱԿ, ի Антиквар, любитель и собиратель предметов старинного искусства, старых и редких вещей и т. п. | | | ՀՆԱԳԻՏԱԿԱՆ, ա. Археологический. | | | ՀՆԱԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Археология. | | | ՀՆԱԳԻՐ, ա. Издревле установленный. | | | ՀՆԱԳԻՐ, ա. Старописный, старописьменный, старинного письма (о книгах, рукописях). | | | ՀՆԱԳՈՒՅՆ, ա. Древнейший, старейший. | | | ՀՆԱԳՐԱԳԵՏ, ի Палеограф. | | | ՀՆԱԳՐԱԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆ, թ,ան Палеография. | | | ՀՆԱԳՐԱԽԱՆՈՒԹ, ի Букинистический магазин. | | | ՀՆԱԳՐԱԽՈՒՅԶ, ա. Исследующий старинные книги. | | | ՀՆԱԳՐԱԿԱՆ, ա. Палеографический. | | | ՀՆԱԳՐԱՎԱՃԱՌ, ի Букинист. | | | ՀՆԱԳՐԱՎԱՃԱՌՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Торговля букинистической книгой, торговля подержанными и старинными редкими книгами. | | | ՀՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Հնագրագիտություն։ | | | ՀՆԱԴԱՎԱՆ 1. գ. Старообрядец, старовер, староверец. 1. ա. Старообрядческий, старообрядный, староверческий. | | | ՀՆԱԴԱՐԱՆ, ի (հզվդ.) Древлехранилище. | | | ՀՆԱԴԱՐՅԱՆ, ա. Древний. | | | ՀՆԱԴՐԱՄ, ի Старинная монета. | | | ՀՆԱԶԱՆԴ, ա. Покорный, послушный, смирённый. | | | ՀՆԱԶԱՆԴԱԲԱՐ, մ. Покорно, послушно, смиренно. | | | ՀՆԱԶԱՆԴԵԼ, տե՛ս Հնազանդվել։ | | | ՀՆԱԶԱՆԴԵՑՆԵԼ, ցրի 1. Покорять, покорить, подчинять, подчинить. 2. Укрощать, укротить, смирять, смирить. | | | ՀՆԱԶԱՆԴԵՑՈՒՄ, ցման 1. Подчинение, покорение. 2. Укрощение, усмирение. | | | ՀՆԱԶԱՆԴԵՑՎԵԼ, վեց 1. Покоряться, подчиняться. 2. Укрощаться, смиряться. | | | ՀՆԱԶԱՆԴՈՐԵՆ, մ. Покорно, послушно, смиренно. | | | ՀՆԱԶԱՆԴՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Покорность, послушание, повиновение, подчинение, смирение, смиренность. | | | ՀՆԱԶԱՆԴՎԵԼ, վեց Подчиняться, подчиниться, покоряться, покориться, повиноваться, смиряться перед кем чем, смириться перед кем-чем, склоняться, склониться перед кем-чем. | | | ՀՆԱԽՈՍ, տե՛ս Հնագետ։ | | | ՀՆԱԽՈՍԱԿԱՆ, տե՛ս Հնագիտական։ | | | ՀՆԱԽՈՍՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Հնագիտություն։ | | | ՀՆԱԽՈՒԶԱԿԱՆ, ա. Антикварный. | | | ՀՆԱԽՈՒԶՈՒԹՅՈՒՆ, թ,ան Изучение и собирание старинных, антикварных вещей. | | | ՀՆԱԽՈՒՅԶ, ի Антиквар, изучающий старинные вещи. | | | ՀՆԱԾԵՍ (եկեղ.) 1. գ. Старообрядец, старовер. 2. տե՛ս Հնածիսական։ | | | ՀՆԱԾԻՍԱԿԱՆ, ա. (եկեղ.) Старообрядческий, староверческий, старообрядский. | | | ՀՆԱԾԻՍՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (եկեղ.) Старообрядчество, старообрядство, староверство, староверчество. | | | ՀՆԱԾՈ, ա. Дряхлый. | | | ՀՆԱԿԱՐԿԱՏ, ի Починщик (одежды или обуви). | | | ՀՆԱԿԵՆՑԱՂ ա. Старобытный, старозаветный,старосветский. | | | ՀՆԱԿԵՆՑԱՂԱՅԻՆ ա. Старобытный, старозаветный, старосветский. | | | ՀՆԱԿԵՐՊ, տե՛ս Հնաձև։ | | | ՀՆԱՀԱՎԱՏ, ի Старообрядец, старовер. | | | ՀՆԱՀԱՎԱՔ, ի Антиквар, антикварий.(устар.). | | | ՀՆԱՀԵՐԿ, ա. Залежный. | | | ՀՆԱՁԵՎ, ա. Старомодный, сделанный по старой моде, вышедший из моды. | | | ՀՆԱՁԵՎՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Старомодность. | | | ՀՆԱՄԱՇ, ա. Ношеный, поношенный, старый (об одежде, обуви), потёртый, вытертый, потрёпанный, обтрёпанный (об одежде, вещи). | | | ՀՆԱՄԱՇՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Поношенность. | | | ՀՆԱՄԵՆԻ ա․ Древний, старинный, стародавний. | | | ՀՆԱՄՅԱ ա․ Древний, старинный, стародавний. | | | ՀՆԱՄՈԼ, ի Консерватор, рутинёр. | | | ՀՆԱՄՈԼԱԿԱՆ, ա. Консервативный, косный, рутинный. | | | ՀՆԱՄՈԼՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Консерватизм, консервативность, косность, закоснелость, затхлость, рутинёрство. | | | ՀՆԱՄՈՂԵՍ, ի Палеозавр. | | | ՀՆԱՄՈՒՏ, ա. Давнишний, старинный. | | | ՀՆԱՆԱԼ ացավ 1. Стареть, ветшать, обветшать, изнашиваться, износиться. 2. Устаревать, устареть. | | | ՀՆԱՇԵՆ, ա. Давно построенный, древний. | | | ՀՆԱՇՈՒՆՉ, ա. 1. տե՛ս Հնաբույր։ 2. (փխբ.) Древний, старинный. | | | ՀՆԱՈՃ, ա. Старого стиля, старый по стилю. | | | ՀՆԱՊԱՇՏ, տե՛ս Հնամոլ։ | | | ՀՆԱՊԱՇՏՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Հնամոլություն։ | | | ՀՆԱՊԱՏՈՒՄ, ա. Рассказывающий о древних событиях. | | | ՀՆԱՍԵՐ, ի Любитель древностей. | | | ՀՆԱՎԱՃԱՌ, ի Старьёвщик. | | | ՀՆԱՎԱՃԱՌՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Торговля старинными вещами, старьём. | | | ՀՆԱՎԱՆԴ, ա. Старозаветный, традиционный. | | | ՀՆԱՎԱՆԴՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Старозаветность, традиционность. | | | ՀՆԱՎԱՐԻ, մ. По-старому. | | | ՀՆԱՎՈՒՆ, ա. Староватый. | | | ՀՆԱՏԱՐԱԶ, ա. Одетый по-старинному. | | | ՀՆԱՏԱՐԱԶՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Старомодность, старина в одежде. | | | ՀՆԱՏԻՊ, ա. 1. Устарелый. 2. Первопечатный, напечатанный в начальный период книгопечатания. | | | ՀՆԱՏՈՀՄ, ա. Древнего рода. | | | ՀՆԱՐ 1. Средство, способ, приём. 2. Возможность. 3. Усилие. | | | ՀՆԱՐԱԳԵՏ, ա. Изобретательный, находчивый. | | | ՀՆԱՐԱԳԻՏՈՐԵՆ, մ. Изобретательно , находчиво. | | | ՀՆԱՐԱԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Изобретательность, находчивость. | | | ՀՆԱՐԱԳՈՐԾ, տե՛ս Հնարագետ։ | | | ՀՆԱՐԱԿԵՐՏ, ա. Искусный. | | | ՀՆԱՐԱՄԻՏ, ա. 1. տե՛ս Հնարագետ։ 2. Ловкий, изощрённый. | | | ՀՆԱՐԱՄՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. տե՛ս Հնարագիտություն։ 2. Ловкость, изощрённость. | | | ՀՆԱՐԱՆՔ, ի Выдумка. | | | ՀՆԱՐԱՎՈՐ, ա. 1. Возможный, мыслимый, вероятный, допустимый. 2. Осуществимый, выполнимый, возможный. ◊ Ըստ հնարավորին по возможности. | | | ՀՆԱՐԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Возможность. | | | ՀՆԱՐԵԼ, եցի 1. Изобретать, изобрести, выдумывать, выдумать, придумывать, придумать. 2. Выдумывать, выдумать, сочинять, сочинить, измышлять, измыслить, фантазировать, придумывать, придумать. | | | ՀՆԱՐԻՄԱՑ, տե՛ս Հնարագետ։ | | | ՀՆԱՐԻՄԱՑՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Հնարագիտություն։ | | | ՀՆԱՐՈՎԻ, ա. Вымышленный, выдуманный, придуманный, надуманный. | | | ՀՆԱՐՈՒՄ, րման 1. Изобретение. 2. Выдумывание, измышление. 3. Придумывание. | | | ՀՆԱՐՎԵԼ, վեց 1. Изобретаться. 2. Выдумываться, измышляться. 3. Придумываться. | | | ՀՆԱՐՔ, ի 1. տե՛ս Հնար։ 2. Выдумка. 3. Ухищрение, увёртка, уловка. | | | ՀՆԱՑԱԾ, ա. 1. Устарелый, устаревший. 2. Обветшалый, старый. | | | ՀՆԱՑԱԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Изношенность. 2. Устарелость. | | | ՀՆԱՑՆԵԼ, ցրի Изнашивать, износить. | | | ՀՆԱՑՈՒՄ, ցման Изнашивание. | | | ՀՆԱՔԱՂԱՔ, ի Городище. | | | ՀՆԱՔԱՐԵԴԱՐՅԱՆ, ա. Палеолитический. | | | ՀՆԳԱԳԼԽՅԱՆ, ա. Пятиглавый, имеющий пять голов (о мифических, сказочных чудовищах). | | | ՀՆԳԱԳՄԲԵԹ, ա. (ճրտրպ.) Пятикупольный, пятиглавый, имеющий пять глав (о церковных постройках). | | | ՀՆԳԱԹԵՎ, ա. Пятиконечный. Հնգաթև աստղ пятиконечная звезда. | | | ՀՆԳԱԹԵՐԹ, ա. Пятилепестковый. | | | ՀՆԳԱԼԱՐ, ա. Пятиструнный. | | | ՀՆԳԱԼԵԶՈՒ, ա. Пятиязычный. | | | ՀՆԳԱԽՏ, ի (հզվդ.) Холера. | | | ՀՆԳԱԾԱՅՐ, ա. Пятиконечный, имеющий пять концов. | | | ՀՆԳԱԿԱՆ, տե՛ս Հինգական։ | | | ՀՆԳԱԿԱՏԱՐ, ա. Пятиглавый, имеющий пять вершин. | | | ՀՆԳԱԿԻ 1. ա. Пятикратный. 2. մ. Пятикратно. | | | ՀՆԳԱԿՈՂ, ա. Пятигранный, имеющий пять граней. | | | ՀՆԳԱԿՈՂՄ, ա. Пятисторонний. | | | ՀՆԳԱՀԱՏՈՐ, ա. Пятитомный. | | | ՀՆԳԱՁԱՅՆ, ա. Пятиголосный. | | | ՀՆԳԱՂԻ, ա. Пятиструнный. | | | ՀՆԳԱՄԱՆԱԿ, ա. Пятистопный. | | | ՀՆԳԱՄԱՍՆ, ա. Имеющий пять частей, состоящий из пяти частей. | | | ՀՆԳԱՄԱՏ, ա. Пятипалый, имеющий пять пальцев. | | | ՀՆԳԱՄԱՏՅԱՆ, ի (կրոն.) Пятикнижие. | | | ՀՆԳԱՄԱՏՆՅԱՆ, տե՛ս Հնգամատ։ | | | ՀՆԳԱՄԱՐՏ, ի (սպորտ.) Пятиборье. | | | ՀՆԳԱՄԱՐՏԻԿ, ի (սպորտ.) Пятиборец. | | | ՀՆԳԱՄԱՐՏՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Հնգամարտ։ | | | ՀՆԳԱՄՅԱ, ա. Пятилетний. | | | ՀՆԳԱՄՅԱԿ, ի 1. Пятилетие. 2. Пятилетка. | | | ՀՆԳԱՄՍՅԱ, ա. Пятимесячный. | | | ՀՆԳԱՆԻՇ, ա. Пятизначный. Հնգանիշ թիվ пятизначное число. | | | ՀՆԳԱՆԻՍՏ 1. ա. Пятигранный. 2. գ. Пятигранник, пентаэдр. | | | ՀՆԳԱՆԿՅՈՒՆ ա. (երկրչ․) Пятиугольный. | | | ՀՆԳԱՆԿՅՈՒՆԱՆԻ ա․ (երկրչ․) Пятиугольный. | | | ՀՆԳԱՆԿՅՈՒՆԻ, նու (երկրչ.) Пятиугольник. | | | ՀՆԳԱՆՈՑ 1. ա. Состоящий из пяти единиц. 2. գ. Пятирублёвка (разг.), пятёрка (разг). 3. գ. Пятёрка (игральная карта). | | | ՀՆԳԱՊԱՏԻԿ 1. ա. Пятикратный. 2. մ. Впятеро, в пять раз, пятикратно. | | | ՀՆԳԱՊԱՏԿԵԼ, եցի Упятерять, упятерить. | | | ՀՆԳԱՊԱՏԿՎԵԼ, վեց Упятеряться, упятериться. | | | ՀՆԳԱՍԱՅՐ, ա. Имеющий пять лезвий. | | | ՀՆԳԱՎԱՆԿ, ա. Пятисложный. | | | ՀՆԳԱՏԵՐԵՎ, ա. Пятилистный. | | | ՀՆԳԱՏՈՂ, ա. Пятистрочный. | | | ՀՆԳՃՅՈՒՂՅԱՆ, ա. Пятирожковый (о канделябрах, люстрах и т. д.). | | | ՀՆԳՅԱԿ, ի 1. Пяток. 2. Пятёрка. | | | ՀՆԳՈՏԱՆԻ ա. Пятистопный. | | | ՀՆԳՈՏՆՅԱ ա. Пятистопный. | | | ՀՆԳՈՏՆՅԱՆ ա. Пятистопный. | | | ՀՆԳՕՐՅԱ ա. Пятидневный. | | | ՀՆԳՕՐՅԱԿ, ի Пятидневка. | | | ՀՆԴԱՎՈՐ ա. 1. Имеющий семена, с семенами. 2. Косточковый. 3. Неочищенный (с семенами, с косточкой). | | | ՀՆԴԵՎՐՈՊԱԲԱՆ, ի (լեզվբ.) Индоевропеист. | | | ՀՆԴԵՎՐՈՊԱԲԱՆԱԿԱՆ, ի Индоевропейский. | | | ՀՆԴԵՎՐՈՊԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Индоевропеистика. | | | ՀՆԴԵՎՐՈՊԱԿԱՆ, ա. Индоевропейский. ◊ Հնդեվրոպական լեզուներ индоевропейские языки. | | | ՀՆԴԵՎՐՈՊԱՑԻ, ցու Индоевропеец. | | | ՀՆԴԸՆԿՈՒՅԶ, տե՛ս Հնդկընկույզ։ | | | ՀՆԴԻԿ, ի և դկի Индиец, индус (устар.). | | | ՀՆԴԿԱԲՆԱԿ 1. ա. Живущий в Индии. 2. գ. Житель Индии. | | | ՀՆԴԿԱ-ԳԵՐՄԱՆԱԿԱՆ, ա. Индогерманский. | | | ՀՆԴԿԱ-ԵՎՐՈՊԱԿԱՆ, տե՛ս Հնդեվրոպական։ | | | ՀՆԴԿԱԹԶԵՆԻ, նու (բսբ) Эпифиллум. | | | ՀՆԴԿԱԹՈՒԶ, թզի (բսբ) Эпифиллум. | | | ՀՆԴԿԱԿԱՆ, ա. Индийский. ◊ Հնդկական լեզուներ индийские языки. | | | ՀՆԴԿԱՀԱՅ, ի Армянин, живущий в Индии. | | | ՀՆԴԿԱՀԱՎ, ի Индейка, индюшка (разг.). | | | ՀՆԴԿԱՆՇԻ, նշիի (բսբ.) Какао (дерево). | | | ՀՆԴԿԱՐՄԱՎ, ի (բսբ.) Тамаринд, индийский финик. | | | ՀՆԴԿԱՑԻ, ցու 1. Индиец. 2. Индеец. | | | ՀՆԴԿԱՑԻԱԿԱՆ, ա. 1. Индийский. 2. Индейский. | | | ՀՆԴԿԱՑՈՐԵՆ, ի (բսբ.) Гречиха. | | | ՀՆԴԿԱՔԱՂԱՂ, ի (կենդբ.) Индюк, индейский петух. | | | ՀՆԴԿԵՂԵԳ, ի (բսբ.) Бамбук. | | | ՀՆԴԿԸՆԿՈՒՅԶ, Ի (բսբ.) 1. Кокосовый орех, кокос․ 2․ Кокосовая пальма, кокос. | | | ՀՆԴԿՈՏԵՄ, ի (բսբ.) Настурция. | | | ՀՆԴԿՈՒՀԻ, հու Индианка. | | | ՀՆԴՈՒՀԱՎ, տե՛ս Հնդկահավ։ | | | ՀՆԶԱՆԱՀԱՐ, ի Давильщик. | | | ՀՆԶՈՒՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Звучность, звонкость. | | | ՀՆԷԱԲԱՆ, ա. Палеонтолог. | | | ՀՆԷԱԲԱՆԱԿԱՆ, ա. Палеонтологический. | | | ՀՆԷԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Палеонтология. | | | ՀՆԷԱԽՈՍ, տե՛ս Հնէաբան։ | | | ՀՆԷԱԿԵՆԴԱՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Палеозоология. | | | ՀՆԿԵԿ, ա. Староватый. | | | ՀՆՁԱՄԵՔԵՆԱ, յի Жнейка, жатка, косилка. | | | ՀՆՁԱՆ, ի 1. Давильня. 2. Шалаш. | | | ՀՆՁԱՎԱՐՁ, ի Плата за кошение, плата косарю. | | | ՀՆՁԱՏԵՂ, ի Покос, место косьбы. | | | ՀՆՁԵԼ, եցի Косить, скосить жать, сжать, пожинать, пожать. ◊ Ինչ որ ցանես, այն էլ կհնձես (առած) что посеешь, то и пожнёшь. | | | ՀՆՁԻՉ, ի Жнейка, жатка, косилка. | | | ՀՆՁՅՈՒՆԱՓՈԽՈՒՄ, խման Чередование звуков. | | | ՀՆՁՈՒՄ, ձման Косьба, кошение, покос, жатва. | | | ՀՆՁՎԱԾՔ, ի 1. Сжатый хлеб, скошенная трава. 2. Количество скошенного (сжатого). 3. Качество косьбы. | | | ՀՆՁՎԵԼ, վեց Звучать. | | | ՀՆՁՎԵԼ, վեց Коситься, скашиваться, жаться, пожинаться. | | | ՀՆՁՎՈՐ, ի Жнец, косарь. | | | ՀՆՁՎՈՐՈՒՀԻ, հու Жнея, жница. | | | ՀՆՈՏԻ, տոլ Ветошь, старьё. | | | ՀՆՈՏԻԱՇՈՒԿԱ, յի Толкучий рынок (базар), толкучка. | | | ՀՆՈՏԻԱՎԱՃԱՌ, ի Старьёвщик, ветошник (устар.). | | | ՀՆՈՏԻՔ, տե՛ս Հնոտի։ | | | ՀՆՈՑ, ի 1. Горн. 2. Печь. 3. (փխբ.) Пекло. | | | ՀՆՈՑԱԳՈՐԾ, ի Печник. | | | ՀՆՈՑԱՅԻՆ, ա. Печной, горновой. | | | ՀՆՈՑԱՊԱՆ, ի Истопник, кочегар. | | | ՀՆՈՑԱՎԱՌ տե՛ս Հնոցապան։ | | | ՀՆՈՑԱՎԱՐ տե՛ս Հնոցապան։ | | | ՀՆՈՒԹ, մ. Издревле (книжн.), издавна, с давних пор, исстари. | | | ՀՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Древность. 2. Старина. 3. Ветхость. 4. Памятник старины. | | | ՀՆՈՒՑ, մ. Исстари, издавна, издревле (книжн.). ◊ Հնուց ի վեր испокон веку, испокон веков. | | | ՀՆՉԱԿ, ի Звонок, звоночек. | | | ՀՆՉԱԿԱՆ, ա. 1. Акустический. 2. (լեզվբ.) Звуковой, фонетический. ◊ Հնչական օրենք (լեզվբ.) Фонетический закон. | | | ՀՆՉԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Акустика, резонанс. 2. Звучность. | | | ՀՆՉԱԿԻՑ, տե՛ս Համահունչ։ | | | ՀՆՉԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (հնց.) Созвучность, созвучие. | | | ՀՆՉԵԼ, եց 1. Звучать, зазвучать, прозвучать. 2. Звенеть, прозвенеть. 3. Раздаваться, раздаться (о звуке). | | | ՀՆՉԵԼԻ, ա. Звучащий. | | | ՀՆՉԵՂ, ա. Звучный, звонкий. ◊ Հնչեղ բաղաձայն (լեզվբ.) звонкий согласный. | | | ՀՆՉԵՂԱՁԱՅՆ 1.ա. Звонкоголосый. 2. մ. Звонкоголосо. | | | ՀՆՉԵՂՈՐԵՆ, մ. Звучно, звонко. | | | ՀՆՉԵՂՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Звучность, звонкость. | | | ՀՆՉԵՐԱՆԳ, ի Тембр. | | | ՀՆՉԵՑՆԵԼ, ցրի Вызывать звучание. ◊ Ձայն հնչեցնել поднять свой голос. | | | ՀՆՉՅՈՒՆ, ի Звук. | | | ՀՆՉՅՈՒՆԱԲԱՆ, ի Фонетист. | | | ՀՆՉՅՈՒՆԱԲԱՆԱԿԱՆ, ա. Фонетический. | | | ՀՆՉՅՈՒՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Фонетика. | | | ՀՆՉՅՈՒՆԱԳԻՐ, ա. Звукозаписывающий. | | | ՀՆՉՅՈՒՆԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Звукозапись. | | | ՀՆՉՅՈՒՆԱԿԱՆ, ա. Звуковой. | | | ՀՆՉՅՈՒՆԱԿԼԱՆՈՒՄ, նման Звукопоглощение. | | | ՀՆՉՅՈՒՆԱՀԱՂՈՐԴ ա. Звукопроницаемый, звукопроводящий. | | | ՀՆՉՅՈՒՆԱՄԵԿՈՒՍԱՑՈՒՄ, ցման Звукоизоляция. | | | ՀՆՉՅՈՒՆԱՅԻՆ, տե՛ս Հնչյունական։ | | | ՀՆՉՅՈՒՆԱՅՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Звучность. | | | ՀՆՉՅՈՒՆԱՉԱՓ, ի Фонометр. | | | ՀՆՉՅՈՒՆԱՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Чередование звуков. | | | ՀՆՉՅՈՒՆԱՓՈԽՎԵԼ, վեց Чередоваться (о звуках). | | | ՀՆՉՈՒՄ, չման Звучание. | | | ՀՆՉՈՒՅԹ, ի (լեզվբ.) Фонема. | | | ՀՆՉՈՒՅԹԱԲԱՆԱԿԱՆ, ա. (լեզվբ.) Фонологический. | | | ՀՆՉՈՒՅԹԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (լեզվբ.) Фонология. | | | ՀՆՉՈՒՅԹԱՅԻՆ, ա. (լեզվբ.) Фонемный, фонематический. | | | ՀՆՉՈՒՆ, ա. Звонкий, звучный. ◊ Հնչուն դրամ звонкая монета. | | | ՀՆՉՈՒՆԱՎՈՐԵԼ ցրի Озвучивать, озвучить. | | | ՀՆՉՈՒՆԱՑՆԵԼ ցրի Озвучивать, озвучить. | | | ՀՆՉՈՒՆԱՑՈՒՄ, մման Озвучение, озвучивание. | | | ՀՆՕՐՅԱ, ա. Стародавний, старинный. | |
| |
