|
| Home |
ՀԱՅԵՐԵՆ-ՌՈՒՍԵՐԵՆ Армяно-Русскийсловарь общеупотребительных слов, научная, техническая,
общественно-политическая терминология
ՈՍ
| ՈՍԱՈՒՑՉԱԿԱՆ, ա. Учительский. | | | ՈՍԻՆ, ա. (հնց.) Пустой, тщетный, суетный. | | | ՈՍԿԵ, ա. Золотой. ♢ Ոսկե աշուն золотая осень. Ոսկե աստղ золотая звезда. Ոսկե մեդալ золотая медаль. Ոսկե միջին золотая середина. Ոսկե սարեր золотые горы. | | | ՈՍԿԵԲԱՇ, ա. Золотогривый, златогривый. | | | ՈՍԿԵԲԱՐԲԱՌ, ա. Красноречивый. | | | ՈՍԿԵԲԵՐ, ա. Золотоносный. | | | ՈՍԿԵԲԵՐԱՆ 1. ա. Златоустый. 2. գ. Златоуст. ♢ Հովհաննես Ոսկեբերան Иоанн Златоуст. | | | ՈՍԿԵԲՈՍՈՐ, ա. Златобагряный, багряно-золотой. | | | ՈՍԿԵԲՈՐԱԿ, տե՛ս Բորակ։ | | | ՈՍԿԵԳԱԳԱԹ, ա. Златоверхий, (устар.), златоглавый (устар. поэт.). | | | ՈՍԿԵԳԱՆԳՈՒՐ, ա. Златокудрый (устар. поэт.). | | | ՈՍԿԵԳԵՂՄ 1. ա. Златорунный. 2. գ. Золотое руно. | | | ՈՍԿԵԳԵՍ ա. Золотоволосый, златовласый. (устар, поэт.). | | | ՈՍԿԵԳԻՍԱԿ ա. Золотоволосый, златовласый. (устар, поэт.). | | | ՈՍԿԵԳՄԲԵԹ, ա. Златоглавый, златоверхий. | | | ՈՍԿԵԳՈՐԾ, տե՛ս Ոսկերիչ։ | | | ՈՍԿԵԳՈՒՅՆ, ա. Золотистый, золотой, златой (устар. поэт.). | | | ՈՍԿԵԴԱՐ, ի Золотой век. | | | ՈՍԿԵԴԵՂԻՆ, ա. Золотисто-жёлтый. | | | ՈՍԿԵԴԵՂՁԱՆ, տե՛ս Ոսկեգույն։ | | | ՈՍԿԵԴԵՐՁԱՆ, ա. Золототканый, златотканый (устар. поэт.). | | | ՈՍԿԵԴՐԱՄ, ի 1. Золотая монета. 2. Червонец. | | | ՈՍԿԵԴՐՈՇ ա. Украшенный золотом. | | | ՈՍԿԵԴՐՎԱԳ ա. Украшенный золотом. | | | ՈՍԿԵԵՐԱՆԳ, ա. Золотистый. | | | ՈՍԿԵԶԱՐԴ, ա. 1. Украшенный, разукрашенный золотом. 2. Позолоченный. | | | ՈՍԿԵԶԱՐԴԵԼ, եցի 1. Украшать, украсить золотом. Золотить, позолотить. | | | ՈՍԿԵԶՄՐՈՒԽՏ, ի (հնք.) Хризопраз. | | | ՈՍԿԵԶՈՒԳԵԼ, տե՛ս Ոսկեզարդել 2 նշան.։ | | | ՈՍԿԵԶՈՒԳՎԵԼ, վեց (հզվդ.) Золотиться, озолотиться. | | | ՈՍԿԵԶՕԾ, ա. Позолоченный, золочёный, вызолоченный, покрытый позолотой. | | | ՈՍԿԵԶՕԾԵԼ, եցի Вызолотить, золотить, позолотить. | | | ՈՍԿԵԶՕԾԻԿ, տե՛ս Ոսկեզօծ։ | | | ՈՍԿԵԶՕԾՎԵԼ, վեց Вызолотиться, золотиться, позолотиться. | | | ՈՍԿԵԹԵԼ 1. ա. Золототканый. 2. ա. Золотистый. 3. գ. Канитель. ♢ Ոսկեթել մաղեր золотистые волосы. | | | ՈՍԿԵԹԵՎ ա. Златокрылый, золотокрылый. | | | ՈՍԿԵԹԵՎԻԿ ա. Златокрылый, золотокрылый. | | | ՈՍԿԵԹԵՓՈՒԿ, ա. Покрытый золотистой чешуей. | | | ՈՍԿԵԹՈՒՅՐ, տե՛ս Ոսկեգույն։ | | | ՈՍԿԵԼ, տե՛ս Ոսկեզօծել։ | | | ՈՍԿԵԼԱՐ, ա. Златострунный. | | | ՈՍԿԵԼՈՒՅՍ, տե՛ս Ոսկեգույն։ | | | ՈՍԿԵԽԱՌՆ, ա. 1. Золотосодержащий. 2. Сметанный с золотом, с примесью золота. | | | ՈՍԿԵԽՈՒՅԶ, ի Золотоискатель, старатель. | | | ՈՍԿԵԾԱՂԻԿ, ղկի (բսբ). Хризантема. | | | ՈՍԿԵԾԱՄ ա. Золотоволосая, златовласая (устар. поэт.), с золотыми косами. | | | ՈՍԿԵԾԱՄԻԿ ա. Золотоволосая, златовласая (устар. поэт.), с золотыми косами. | | | ՈՍԿԵԾՈՒՓ, ա. Золотистый, золотой, отливающий золотом. | | | ՈՍԿԵԿԱԶՄ, ա. В золотом переплёте. | | | ՈՍԿԵԿԱՆԱՉ, ա. Золотисто-зелёный, жёлто-зелёный. | | | ՈՍԿԵԿԱՐ, ա. Золотошвейный, златошвейный (устар.), шитый, вышитый, расшитый золотом. | | | ՈՍԿԵԿԱՐՄԻՐ, ա. Золотисто-красный. | | | ՈՍԿԵԿԻՐ, ա. Золотоносный. ♢ Ոսկեկիր ավազ золотоносный песок. | | | ՈՍԿԵԿՈԹ, ա. С золотой рукояткой, ручкой. | | | ՈՍԿԵԿՈՒՃ, ի (հնք.) Чёрный мрамор о золотистыми прожилками. | | | ՈՍԿԵԿՈՒՌ, ա. Златокованый. | | | ՈՍԿԵՀԱՆԴԵՐՁ, ա. Одетый, разодетый в златотканые одежды, парчу. | | | ՈՍԿԵՀԱՆՈՒՅԹ, ի Золотодобыча, добывание золота. | | | ՈՍԿԵՀԵՌ, տե՛ս Ոսկեզօծ։ | | | ՈՍԿԵՀԵՐ, տե՛ս Ոսկեծամ։ | | | ՈՍԿԵՀՅՈՒՍ, ա. 1. Золототканый, златотканый (устар. поэт.). 2. Шитый, расшитый золотом. | | | ՈՍԿԵՀՆՉՅՈՒՆ ա. Звонкий, звучный. | | | ՈՍԿԵՀՆՉՈՒՆ ա. Звонкий, звучный. | | | ՈՍԿԵՀՈՒՆՉ ա. Звонкий, звучный. | | | ՈՍԿԵՀՈՒՌ, ա. 1. Золототканый, златотканый (устар. поэт.). 2. Золотистый, золотой. | | | ՈՍԿԵՀՈՒՐ, տե՛ս Ոսկեճաճանչ։ | | | ՈՍԿԵՁՈՒԿ, ձկան Золотая рыбка. | | | ՈՍԿԵՁՈՒՅԼ, ա. Златокованый. | | | ՈՍԿԵՂԵՆ 1. ա. Золотой. 2. գ. Золотые веши, изделия. | | | ՈՍԿԵՂԵՆ ա. 1. Золотистый, золотой, отливающий золотом. 2. (փխբ.) Драгоценный, прекрасный, чудный. 3. (բսբ.) Красоднев. | | | ՈՍԿԵՂԵՆԻԿ ա. 1. Золотистый, золотой, отливающий золотом. 2. (փխբ.) Драгоценный, прекрасный, чудный. 3. (բսբ.) Красоднев. | | | ՈՍԿԵՂՋՅՈՒՐ, ա. Золоторогий, золоторогий. | | | ՈՍԿԵՃԱՃԱՆՉ, ա, Золотой, золотистый, лучезарный. | | | ՈՍԿԵՃԱՄՈՒԿ, տե՛ս Ոսկեհուռ։ | | | ՈՍԿԵՃԱՐՄԱՆԴ, ա. С золотыми застёжками. | | | ՈՍԿԵՄԱԾ, տե՛ս Ոսկեզօծ։ | | | ՈՍԿԵՄԱՏԵՆԻԿ ի Драгоценная книга. | | | ՈՍԿԵՄԱՏՅԱՆ ի Драгоценная книга. | | | ՈՍԿԵՄՈԼ 1, ա. Златолюбивый (устар.). 2. գ. Златолюбец (устар.). | | | ՈՍԿԵՄՈԼՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Златолюбие. | | | ՈՍԿԵՆԱԽՇ, ա. Украшенный, разукрашенный золотом. | | | ՈՍԿԵՆՇՈՒՅԼ, տե՛ս Ոսկեճաճանչ։ | | | ՈՍԿԵՇԱԼԱԿ, ի (բրբ.) Девочка, после которой рождается мальчик. | | | ՈՍԿԵՇԱՐ, տե՛ս Ոսկեհուր։ | | | ՈՍԿԵՇԱՓԱՂ, տե՛ս Ոսկեփայլ։ | | | ՈՍԿԵՇՂԹԱ, ի Золотая цепь. | | | ՈՍԿԵՇՈՂ, ա. Золотой, золотистый, сверкающий золотом. | | | ՈՍԿԵՊԱՏ, ա. Покрытый эолотом, позолоченный, выволоченный. | | | ՈՍԿԵՋՈՒՐ 1. գ. Позолота. 2. ա. Позолоченный, вызолоченный. | | | ՈՍԿԵՋՐԵԼ, եցի Золотить, позолотить, вызолотить. | | | ՈՍԿԵՋՐՈՒՄ, րման Золочение. | | | ՈՍԿԵՋՐՎԵԼ, վեց Золотиться, позолотиться, вызолотиться. | | | ՈՍԿԵՍԱՐ, տե՛ս Ոսկեզարդ 1 նշան.։ | | | ՈՍԿԵՎԱՌ, ա. 1. Сверкающий, горящий золотом. 2. Роскошный. | | | ՈՍԿԵՎՈՐ, ա. Золотой, золотистый, позолочёкный. | | | ՈՍԿԵՎՈՐԵԼ, եցի Золотить, позолотить. | | | ՈՍԿԵՎՈՐԻԿ, տե՛ս Ոսկևոր։ | | | ՈՍԿԵՎՈՐՎԵԼ, վեց Золотиться, позолотиться. | | | ՈՍԿԵՏՈՒՏ ի (կենդբ.) Златогузка. | | | ՈՍԿԵՏՏՈՒՆ ի (կենդբ.) Златогузка. | | | ՈՍԿԵՐԱԿ, ի (հնք.) Золотоносная «ила, золотая жила. | | | ՈՍԿԵՐԱՆԳ, տե՛ս Ոսկեգույն։ | | | ՈՍԿԵՐԻՉ, րչի Ювелир, золотых дел мастер. | | | ՈՍԿԵՐՈՏԻ, տու Скелет, кости. | | | ՈՍԿԵՐՈՏԻՔ, ի Скелет, кости. | | | ՈՍԿԵՐՉԱԿԱՆ, ա. Ювелирный. | | | ՈՍԿԵՐՉՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Ювелирное дело, ремесло ювелира. | | | ՈՍԿԵՑՈԼ, տե՛ս Ոսկեփայլ։ | | | ՈՍԿԵՑՈԼՈՒՆ տե՛ս Ոսկեփայլ։ | | | ՈՍԿԵՑՈԼՔ տե՛ս Ոսկեփայլ։ | | | ՈՍԿԵՓԱՅԼ, ա. Золотой, золотистый, отливающий золотом. | | | ՈՍԿԵՓԵՏՈՒՐ, ա. 1. Златопёрый. 2. Украшенный золотыми кистями. | | | ՈՍԿԵՔԱՐ, ի (հնք.) Хризолит. | | | ՈՍԿԻ 1. գ. Золото. 2. գ. Золотая монета, золотой. 3. ա. Золотой. Ոսկի խոսքեր золотые слова. Ոսկու արդյունաբերություն золотопромышленность. Ոսկու հանքեր прииски. ♢ Ոսկի բզեզ золотой жук. Ոսկի հորթ золотой телец. Ոսկու մեջ լողալ купаться в золоте. Ոսկու հանք золотое дно. Ոսկու պարկ золотой мешок. Ոսկի ապարանջան ունենալ быть мастером своего дела, иметь золотые руки. | | | ՈՍԿԻՆՈՑ, ի (արևմտհ.) Золотая монета, золотой. | | | ՈՍԿՅԱ, տե՛ս Ոսկե։ | | | ՈՍԿՈՌ, տե՛ս Ոսկոր։ | | | ՈՍԿՈՐ, կրի Кость. Ոսկորն ու կաշին մնաց, Ոսկորն է մնացել остались кожа да кости. Ոսկոր կրծող нищий, попрошайка. Ոսկոր գցել առաջը затыкать, заткнуть глотку (подачкой, взяткой и т. п.). Մինչև ոսկորները թրջվել промокнуть до костей. Մինչև ոսկորները սառչել промёрзнуть до костей. | | | ՈՍԿՈՐԻԿ, ի 1. Косточка. 2. Обломок кости. | | | ՈՍԿՈՐՈՏ, տե՛ս Ոսկրոտ։ | | | ՈՍԿՈՒՆ 1. տե՛ս Ոսկեղեն! 2. տե՛ս Ոսկեգույն։ 3. տե՛ս Ոսկեհնչուն։ | | | ՈՍԿՐ, ի Кость. | | | ՈՍԿՐԱԲԱՆ, ի Остеолог. | | | ՈՍԿՐԱԲԱՆԱԿԱՆ, из. Остеологический. | | | ՈՍԿՐԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Остеология. | | | ՈՍԿՐԱԲՈՒՅԺ, ի Костоправ. | | | ՈՍԿՐԱԳԻՏԱԿԱՆ, տե՛ս Ոսկրաբանական։ | | | ՈՍԿՐԱԳՈՅԱՑՈՒՄ, ցման (բժշկ.) Костеобразование, образование кости. | | | ՈՍԿՐԱԹԱՂԱՆԹ, ի (կզմխս.) Надкостница. | | | ՈՍԿՐԱԼՅՈՒՐ, ի Костная мука. | | | ՈՍԿՐԱԽՈՌՈՉ, Ի Костная полость. | | | ՈՍԿՐԱԽՏ, ի (բժշկ.) Костный туберкулёз. | | | ՈՍԿՐԱԾՈՒԾ, ի Костный МОЗГ. | | | ՈՍԿՐԱԿԱԶՄ, ի (կզմխս.) Состав костей. | | | ՈՍԿՐԱՀԱՆ, ա. Без костей. ♢ Ոսկրահան անել отделять, отделить мясо от костей. | | | ՈՍԿՐԱՀԱՏ, ա. Покрытый костью, костными пластинками. | | | ՈՍԿՐԱՀԱՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (բժշկ.) Остеотомия. | | | ՈՍԿՐԱՀՅՈՒԹ, ի Костная жидкость. | | | ՈՍԿՐԱՄԻԶԱՅԻՆ, ա. Надкостничный. | | | ՈՍԿՐԱՄԻԶՆ, տե՛ս Ոսկրաթաղանթ։ | | | ՈՍԿՐԱՄԿԱՆԱՅԻՆ, ա. Костно-мышечный. | | | ՈՍԿՐԱՅԻՆ, ա. Костный, костяной. Ոսկրային հյուսվածք костная ткань. Ոսկրային յուղ костный жир. | | | ՈՍԿՐԱՆԱԼ, ացավ 1. Костенеть, закостенеть, окостенеть. 2. (փխբ.) Закоснеть, закоренеть. 3. (փխբ.) Отощать, исхудать. | | | ՈՍԿՐԱՆՄԱՆ, ա. Подобный кости. | | | ՈՍԿՐԱՆՅՈՒԹ, ի Костное вещество. | | | ՈՍԿՐԱՇԱՐ տե՛ս Ողնաշար։ | | | ՈՍԿՐԱՇԱՐՔ տե՛ս Ողնաշար։ | | | ՈՍԿՐԱՊԻՆԴ, ա. Крепкий, здоровый, ядрёный (прост.). | | | ՈՍԿՐԱՋՈՒՅԼ, ա. Костяной, сделанный, приготовленный, вырезанный из кости. | | | ՈՍԿՐԱՑԱԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Закостенелость, окостенелость. | | | ՈՍԿՐԱՑՈՒՄ, ցման Закостенение, окостенение. | | | ՈՍԿՐԱՓՈՇԻ, շու Костная мука. | | | ՈՍԿՐԱՓՈՒՏ, տե՛ս Ոսկրափտում։ | | | ՈՍԿՐԱՓՏՈՒՄ, ի (բժշկ.) Кариес, костоеда. | | | ՈՍԿՐԵ ա. Костяной, изготовленный из кости. | | | ՈՍԿՐԵՂԵՆ ա. Костяной, изготовленный из кости. | | | ՈՍԿՐԻԿ, ի Косточка. | | | ՈՍԿՐԿՈՒԼ, ի (կենդբ.) Орёл-ягнятник. | | | ՈՍԿՐՅԱ, տե՛ս, Ոսկրե։ | | | ՈՍԿՐՈՏ, ա. Костистый, костлявый. | | | ՈՍԿՐՈՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Костистость, костлявость. | | | ՈՍԿՐՈՒՂԵՂ ի Костный мозг. | | | ՈՍԿՐՈՒՏ, տե՛ս Ոսկրոտ։ | | | ՈՍՈԽ, ի Враг, неприятель, недруг. | | | ՈՍՊ, ի (բսբ.) Чечевица. ♢ Ոսպ չի թրջվի բերանում болтливый, болтун, трепач. | | | ՈՍՊԱԹԱՆ ի Чечевичная похлёбка, чечевичный суп. | | | ՈՍՊԱԽԱՇՈՒ ի Чечевичная похлёбка, чечевичный суп. | | | ՈՍՊԱՁԵՎ, ա. Чечевицеобразный. | | | ՈՍՊԱՃԱՇ տե՛ս Ոսպաթան։ | | | ՈՍՊԱՊՈՒՐ տե՛ս Ոսպաթան։ | | | ՈՍՊԵ, ա. Чечевичный. ♢ Ոսպե ապուր чечевичная похлёбка. Ոսպե ապուրով ծախել՝ զիփել продать, уступить за чечевичную похлёбку, за горшок чечевицы. | | | ՈՍՊԻԿ, ի Чечевичка. | | | ՈՍՊՆԱՊԱԿԻ կու 1. Линза. 2. Хрусталик. | | | ՈՍՊՆՅԱԿ կու 1. Линза. 2. Хрусталик. | | | ՈՍՊՆՈՏ, տե՛ս Պեպենոտ։ | | | ՈՍՏ, ի 1. Ветвь, ветка, лоза. 2. Сук, сучок. 3. Побег. | | | ՈՍՏԱԲԵԿ, տե՛ս Ոստակոտոր։ | | | ՈՍՏԱԽԻՏ, ա. 1. Ветвистый, развесистый. 2. Суковатый, сучковатый. | | | ՈՍՏԱԿԱԼԵԼ, եց Ветвиться. | | | ՈՍՏԱԿՈՏՈՐ, ա. Лишённый ветвей, побегов. | | | ՈՍՏԱՅՆ, ի 1. Паутина. 2. (հնց.) Ткацкий станок. 3. (հնց.) Пряжа. ♢ Ոստայն հյուսել опутывать, опутать паутиной. | | | ՈՍՏԱՅՆԱԳՈՐԾ, տե՛ս Ոստայնանկ։ | | | ՈՍՏԱՅՆԱԳՈՐԾԵԼ, տե՛ս Ոստայնանկել։ | | | ՈՍՏԱՅՆԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Ոստայնանկություն։ | | | ՈՍՏԱՅՆԱԹԵԼ, ի Паутина, паутинка. | | | ՈՍՏԱՅՆԱՆԿ, ի Ткач. | | | ՈՍՏԱՅՆԱՆԿԵԼ, եցի 1. Ткать, выткать, соткать. 2. Прясть. | | | ՈՍՏԱՅՆԱՆԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Ткачество, тканьё. | | | ՈՍՏԱՅՆԱՆԿՈՒՄ, կման Ткачество, тканьё. | | | ՈՍՏԱՅՆԱՊԱՏ, ա. Паутинистый, покрытый, затянутый паутиной. | | | ՈՍՏԱՅՆԱՏԻԶ, տզի (կենդբ.) Паутинный клещик. | | | ՈՍՏԱՅՆԱՑԱՆՑ, ի Паутина. | | | ՈՍՏԱՆ, ի (հնց.) 1. Престольный град, столица. 2. Центр удела, края. 3. Крупный город. 4. (արևմտհ.) Поселок. ♢ Ոստան գունդ гвардейский (дворянский) полк. | | | ՈՍՏԱՆԻԿ (հնց.) 1. գ. Житель, столицы, удельного города. 2. ա. Родовитый, знатный, дворянский. 3. գ. Придворный. | | | ՈՍՏԱՊԱՏՎԱՍՏ, ի (գյուղտնտ.) Черенкование. | | | ՈՍՏԱՌԱՏ Суковатый, сучковатый. 2. Ветвистый. | | | ՈՍՏԱՎՈՐ Суковатый, сучковатый. 2. Ветвистый. | | | ՈՍՏԵՀԱՏ, 1. գ. Один из сортов винограда, используемый в виноделии. 2. ա. С золотыми, золотистыми зёрнами, зёрнышками. | | | ՈՍՏԵՀԱՏԻԿ, 1. գ. Один из сортов винограда, используемый в виноделии. 2. ա. С золотыми, золотистыми зёрнами, зёрнышками. | | | ՈՍՏԻԿ, ի 1. Сучок, сучочек. 2. Веточка. | | | ՈՍՏԻԿԱՆ, ի 1. Полицейский. 2. (պատմ.) Арабский наместник в Армении. | | | ՈՍՏԻԿԱՆԱԿԱՆ, ա. Полицейский. | | | ՈՍՏԻԿԱՆԱՊԵՏ, ի Полицеймейстер, полицмейстер, префект. | | | ՈՍՏԻԿԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Полицеймейстерство, полицмейстерство, префектура. | | | ՈՍՏԻԿԱՆԱՏՈՒՆ, տան Полицейское управление, префектура. | | | ՈՍՏԻԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Полиция. 2. (պատմ.) Наместничество. | | | ՈՍՏԻՆ 1. ա. Неполивной, неорошаемый, богарный. 2. գ. Богар. 3. ա. Живущий на суше. ♢ Ոստին օձ змея, живущая на суше. | | | ՈՍՏՂ, ի 1. Сук. 2. Сучок, остаток ветви. | | | ՈՍՏՂՈՏ, տե՛ս Կոստղոտ։ | | | ՈՍՏՂՈՏՈՒԹՅՈՒՆ տե՛ս Կոստղոտություն։ | | | ՈՍՏՅՈՒՆ, ի 1. Скачок, прыжок, поскок. 2. (փխբ.) Полёт. ♢ Ոստյուն գործել совершать, совершить скачок, прыжок. | | | ՈՍՏՅՈՒՆԱՆՄԱՆ, ա. Скачкообразный. | | | ՈՍՏՆԱԿ, ի (սպորտ.) Трамплин. | | | ՈՍՏՆԱԿԱՑԱՏԿ ի (սպորտ.) Прыжок с трамплина. | | | ՈՍՏՆԱՑԱՏԿ ի (սպորտ.) Прыжок с трамплина. | | | ՈՍՏՆԵԼ, եցի Прыгать, прыгнуть, подпрыгнуть, скакать, скакнуть, делать, сделать, совершать, совершить скачок, прыжок. | | | ՈՍՏՆՈՒԼ, տե՛ս Ոստնել։ | | | ՈՍՏՈՍՏԱԼ, ացի Прыгать, скакать, подпрыгивать, подскакивать, делать, совершать скачки, прыжки. | | | ՈՍՏՈՍՏԵԼ, եցի Прыгать, скакать, подпрыгивать, подскакивать, делать, совершать скачки, прыжки. | | | ՈՍՏՈՍՏՅՈՒՆ, ի Подпрыгивание, подскакивание. | | | ՈՍՏՈՍՏՈՒՄ, տման Подпрыгивание, подскакивание. | | | ՈՍՏՈՍՏՈՒՆ, ա. 1. Подпрыгивающий, подскакивающий. 2. (փխբ.) Неровный, сбивчивый, путаный. | | | ՈՍՏՈՏ, տե՛ս Ոստավոր։ | | | ՈՍՏՈՒՄ, տե՛ս Ոստյուն։ | | | ՈՍՏՐԵ, ի (կենդբ.) Устрица. | | | ՈՍՏՐԵԲՈՒԾԱԿԱՆ, ա. Устричный, относящийся к разведению устриц. | | | ՈՍՏՐԵԲՈՒԾԱՐԱՆ, ի Салок для разведения устриц. | | | ՈՍՏՐԵԲՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Выращивание, разведение устриц. | | | ՈՍՏՐԵԿԵՐ 1. ա. Питающийся устрицами. 2. գ. Любитель устриц. | | | ՈՍՏՐԵՎԱՃԱՌ, ի Продавец устриц. | |
| |
