|
| Home |
ՀԱՅԵՐԵՆ-ՌՈՒՍԵՐԵՆ Армяно-Русскийсловарь общеупотребительных слов, научная, техническая,
общественно-политическая терминология
ՍՊ
| ՍՊԱ, յի Офицер. | | | ՍՊԱԹ, ի (հնք.) Шпат. | | | ՍՊԱԹԱՆՄԱՆ, ա. Похожий на шпат. | | | ՍՊԱՅԱԿԱԶՄ, ի Офицерский состав. | | | ՍՊԱՅԱԿԱՆ, ա. Офицерский. | | | ՍՊԱՅԱՊԵՏ, ի (հնց.) Полководец, военачальник. | | | ՍՊԱՅՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Офицерство. | | | ՍՊԱՆԱԽ, ի Шпинат. | | | ՍՊԱՆԱՑԻ, տե՛ս Իսպանացի: | | | ՍՊԱՆԴ1 ի 1. Резня, бойня. 2. (հնց.) Бой, убой. | | | ՍՊԱՆԴ2 ի (բսբ.) Могильник. | | | ՍՊԱՆԴԱՆՈՑ, ի Бойня (предприятие). | | | ՍՊԱՆԴԱՊԵՏ, ի (հզվդ.) Мясник. | | | ՍՊԱՆԴԱՐԱՆ, ի (հնց.) Жертвенник. | | | ՍՊԱՆԵԼ, եցի Убивать, убить. ◊ Ժամանակը սպանել, Օրերը սպանել, տե՛ս կապակցությունների առաջին բառի տակ։ | | | ՍՊԱՆԻԱԿԱՆ, տե՛ս Իսպանական։ | | | ՍՊԱՆԻՉ 1. ա. Убийственный. 2. գ. (հզվդ.) Убийца. | | | ՍՊԱՆՅԱԼ, ա., գ. (հնց.) Убитый. | | | ՍՊԱՆՈՂ 1. ա. Убийственный. 2. գ. Убийца. | | | ՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Убийство. | | | ՍՊԱՆՈՒՄ, նման Убивание. | | | ՍՊԱՆՎԱԾ, ա., գ. Убитый. | | | ՍՊԱՆՎԵԼ, վեց Убиваться, быть убитым. | | | ՍՊԱՌԱԶԵՆ, ա. Вооружённый (до зубов.). | | | ՍՊԱՌԱԶԵՆՔ, ի Полное боевое вооружение, военное снаряжение. | | | ՍՊԱՌԱԶԻՆԵԼ, եցի Вооружать, вооружить (полностью). | | | ՍՊԱՌԱԶԻՆՅԱԼ, ա. (հնց.) Вооружённый (полностью). | | | ՍՊԱՌԱԶԻՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Вооружение (полное). | | | ՍՊԱՌԱԶԻՆՈՒՄ, նման Вооружение (полное). | | | ՍՊԱՌԱԶԻՆՎԵԼ, վեց Вооружаться, вооружиться (полностью). | | | ՍՊԱՌԱԿԱՆ, ա. (հնց.) Иссякаемый, исчерпаемый, истощимый. | | | ՍՊԱՌԱՐԺԵՔ, ի (տնտ.) Потребительная стоимость. | | | ՍՊԱՌԵԼ, եցի 1. Исчерпывать, исчерпать. 2. Истрачивать, истратить. 3. Истощать, истощить. 4. տե՛ս Սպառվել։ 5. Потреблять, потребить. | | | ՍՊԱՌԻՉ, ա. Исчерпывающий. | | | ՍՊԱՌԿՈՈՊ, ի (հպվ.) Потребкооператив. | | | ՍՊԱՌԿՈՈՊԵՐԱՑԻԱ, ի (հպվ.) Потребкооперация. | | | ՍՊԱՌՆԱԲԱՐ, մ. (հզվդ.) Грозно, угрожающе. | | | ՍՊԱՌՆԱԳԻՆ 1. ա. Грозный, угрожающий. 2. մ. Грозно, угрожающе. | | | ՍՊԱՌՆԱԳԻՐ, դրի , Угроза (письменная). | | | ՍՊԱՌՆԱԼ, ացի Грозить, грозиться, угрожать. | | | ՍՊԱՌՆԱԼԻ, 1. ա. Грозный, угрожающий. 2. Грозно, угрожающе. | | | ՍՊԱՌՆԱԼԻՈՐԵՆ, մ. Грозно, угрожающе. | | | ՍՊԱՌՆԱԼԻՑ, 1. ա. Грозный, угрожающий. 2. Грозно, угрожающе | | | ՍՊԱՌՆԱԼԻՔ, ի Угроза. ◊ Սպառնալի կարդալ՝ տալ грозить, грозиться, угрожать. | | | ՍՊԱՌՆԱԿԱՆ 1. ա. Грозный, угрожающий. 2. մ. Грозно, угрожающе. | | | ՍՊԱՌՆԱՆՔ, ի Угроза. | | | ՍՊԱՌՆԱՑԱՅՏ, ա. Грозный, угрожающий (тон, голос и т. п.). | | | ՍՊԱՌՆԱՑՈՒՄ, ցման (հզվդ.) Угроза. | | | ՍՊԱՌՈՂ, ի Потребитель. | | | ՍՊԱՌՈՂԱԿԱՆ, ա. 1. Потребительский. 2. Потребительный. ◊ Սպառողական արժեք (տնտ.) потребительная стоимость. | | | ՍՊԱՌՈՒՄ, ռման 1. Исчерпывание, исчерпание. 2. Иссякание. 3. Истрачивание. 4. Истощение. 5. Потребление. | | | ՍՊԱՌՈՒՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Потребительная способность. | | | ՍՊԱՌՎԵԼ, վեց 1. Исчерпываться, исчерпаться. 2. Иссякать, иссякнуть. 3. Истрачиваться, истратиться. 4. Истощаться, истощиться. 5. Потребляться. | | | ՍՊԱՍ1, ի (հզվդ.) 1. Услужение. 2. Сервиз, сервировка. 3. Церковная утварь. 4. Церковное причастие (хлеб и вино). ◊ Ի սպաս դնել, Սպաս դնել посвящать, посвятить (силы, жизнь и т. п.). | | | ՍՊԱՍ2, ի Суп из пахты. ◊ Մեկի սպասը եփել отчитать. | | | ՍՊԱՍԱԴԱՐԱՆ, ի Буфет, сервант. | | | ՍՊԱՍԱԼԱՐ, ի (պատմ.) Спасалар, полководец, военачальник (в древней Грузии). | | | ՍՊԱՍԱԼԱՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (պատմ.) Должность спасалара, полководца, военачальника. | | | ՍՊԱՍԱԿԱԶՄ, ի, Обслуживающий состав. | | | ՍՊԱՍԱՍՐԱՀ, ի Зал ожидания. | | | ՍՊԱՍԱՎՈՐ, ի 1. Слуга, лакей. 2. Официант. 3. Служитель. 4. (փխբ.) Прислужник. | | | ՍՊԱՍԱՎՈՐԱԿԱՆ, ա. (հզվդ.) Служительский. | | | ՍՊԱՍԱՎՈՐԱՊԵՏ, ի (հզվդ.) Дворецкий. | | | ՍՊԱՍԱՎՈՐԵԼ, եցի 1. Прислуживать, прислужить. 2. (հնց.) Обслуживать, обслужить. | | | ՍՊԱՍԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Прислуживание. 2. Обслуживание. 3. Прислужничество. 4. (հվքկ.) Прислуга. 5. (եկեղ.) Занятие служки. | | | ՍՊԱՍԱՎՈՐՈՒՀԻ, հու (հնց.) Служанка, прислуга. | | | ՍՊԱՍԱՎՈՐՈՒՄ, րման Прислуживание. | | | ՍՊԱՍԱՏՈՒՆ, տան (եկեղ.) Ризница. | | | ՍՊԱՍԱՐԱՆ, ի Приёмная (комната). | | | ՍՊԱՍԱՐԿԵԼ, եցի 1. Обслуживать, обслужить. 2. (հնց.) Прислуживать, прислужить. | | | ՍՊԱՍԱՐԿՈՂ, ա. Обслуживающий. | | | ՍՊԱՍԱՐԿՈՒ 1. ա. Обслуживающий. 2. գ. Официант. ◊ Սպասարկու բառեր служебные слова. | | | ՍՊԱՍԱՐԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Обслуживание. 2. Прислуживание. | | | ՍՊԱՍԱՐԿՈՒՄ, կման Обслуживание. | | | ՍՊԱՍԱՐԿՎԵԼ, վեցի Обслуживаться. | | | ՍՊԱՍԵԼ, եցի Ждать, ожидать. | | | ՍՊԱՍԵԼԻ, ա. Ожидаемый. | | | ՍՊԱՍԵԼԻՔ 1. գ. Ожидание. 2. ա. Ожидаемый. | | | ՍՊԱՍԵՂԵՆ, ի Сервиз, сервировка. | | | ՍՊԱՍԵՑՆԵԼ, ցրի Заставлять, заставить ждать, ожидать. | | | ՍՊԱՍՅԱԿ, ի Денщик. | | | ՍՊԱՍՅԱԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Должность денщика. | | | ՍՊԱՍՈՂԱԿԱՆ 1. ա. Выжидательный, выжидающий, ожидательный, ожидающий. 2. մ. Выжидательно, выжидающе, ожидающе. | | | ՍՊԱՍՈՂԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Выжидательность. 2. Выжидание, ожидание. | | | ՍՊԱՍՈՂՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (հզվդ.) Ожидание, выжидание. | | | ՍՊԱՍՈՒՀԻ, հու Служанка, прислуга. | | | ՍՊԱՍՈՒՄ, սման Ожидание. | | | ՍՊԱՍՎԵԼ, վեց Ожидаться. | | | ՍՊԱՍՎԵԼԻՔ, ա. Ожидаемый. | | | ՍՊԱՍՔ, ի 1. Комплект, набор приборов. 2. Сервиз. | | | ՍՊԱՍՔԱՊԱՀԱՐԱՆ, ի Буфет, сервант. | | | ՍՊԱՍՔԵՂԵՆ, տե՛ս Սպասեղեն։ | | | ՍՊԱՐԱԿԻՐ, տե՛ս Ասպարակիր։ | | | ՍՊԱՐԱՊԵՏ, ի (պատմ.) Спарапет (главнокомандующий армянской армией). | | | ՍՊԱՐԱՊԵՏԱԿԱՆ, ա. 1. Присущий спарапету, характерный для спарапета. 2. Принадлежащий спарапету. | | | ՍՊԱՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (պատմ.) Звание и должность спарапета (в древней Армении). | | | ՍՊԱՐՏԱԿԻԱԴԱ, ի Спартакиада. | | | ՍՊԵԿՏՐԱԳԻՐ, գրի (աստղդ.) Спектрограф. | | | ՍՊԵՂԱՆԻ, նու 1. Пластырь. 2. (փխբ.) Средство утешения. | | | ՍՊԵՑԻՖԻԶՄ, ի (պատմ.) Специфизм. | | | ՍՊԻ 1, ի Шрам, рубец. | | | ՍՊԻ 2, ի (բսբ.) Рыльце. | | | ՍՊԻԱԳԻԾ, գծի Шрам, рубец. | | | ՍՊԻԱԴԵՄ, ա. Шрамистый (прост.), рубчатый (о лице). | | | ՍՊԻԱԶԱՐԴ, ա. Со шрамом, рубцом. | | | ՍՊԻԱԾԱԾԿ, ա. Покрытый шрамами, рубцами. | | | ՍՊԻԱՆԱԼ, Рубцеваться, зарубцовываться, зарубцеваться. | | | ՍՊԻԱՇԱՏ, ա. Покрытый множеством шрамов, рубцов. | | | ՍՊԻԱՎՈՐ, ա. Со шрамом, рубцом. | | | ՍՊԻԱՑՆԵԼ, ցրի Зарубцовывать, зарубцевать. | | | ՍՊԻԱՑՈՒՄ, ցման Рубцевание. | | | ՍՊԻՏ, ի (քիմ.) Белок. | | | ՍՊԻՏԱԿ 1. ա. Белый. 2. ա. Белый, седой. 3. Белый, белокожий. 4. գ. Белизна. 5. ա. (փխբ.) Белый, контрреволюционный. ◊ Սպիտակին տալ белеть, белеться. Գրի սևն ու սպիտակը ջոկել знать грамоту. Սևը սպիտակից ջոկել отличить дурное от хорошего. Սպիտակ քվե белый шар (выборный). Սպիտակ երես чистый совестью, с чистой совестью. Սպիտակ ցեղ белая раса. Սևով սպիտակի վրա գրված է чёрным по белому писано. Սպիտակ ոսկի белое золото. Սպիտակ դրոշակ՝ դրոշ белый флаг. Սպիտակ գիշերներ белые ночи. Սպիտակ տուն белый дом. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԲԱՇ, ա. Белогривый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԲԵՂ, ա. Седоусый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԲՈՒՆ, ա. Белоствольный. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԲՈՒՐԴ, ա. Белошёрстный, белошёрстый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԳԵՂ, ա. Беленький. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԳԵՂՄ, ա. Белошёрстный, белошёрстый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԳԼՈՒԽ, ա. Белоголовый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԳՈՒՅՆ, ա. Белый, белого цвета. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԴԵՄ, ա. Белолицый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԴՈՒՆՉ, ա. Беломордый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԶԱՐԴ, ա. (հնց.) Светозарный, лучезарный. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԶԳԵՍՏ, ա. В белом, в белой одежде. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԹԱԳ, ա. Седоглавый, белоснежный (о вершине горы). | | | ՍՊԻՏԱԿԱԹԵՎ, ա. Белокрылый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԹԵՐԹ, ա. С белыми лепестками, белый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԹՈՒՅՐ, ա., Белый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԽԱՅՏ 1. ա. С белыми крапинами. 2. գ. (կենդբ.) Бабочка-древоточец. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԽԱՌՆ, ա. 1. С проседью. 2. Смешанный с белым. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԾԱՂԻԿ 1. ա. С белым цветком, с белыми цветками, цветами. 2. գ. (բսբ.) Подснежник. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԾԱՄ, ա. С белыми косами, волосами. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԾԵՓ, ա. Оштукатуренный, обмазанный белой штукатуркой, глиной. | | | ՍՊԻՏԱԿԱԾՂԻ, ա. (հզվդ.) Белорукий. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՀԱԳՈՒՍՏ, В белом, в белой одежде. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՀԱԼԱՎ, В белом, в белой одежде. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՀԱՆԴԵՐՁ, В белом, в белой одежде. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՀԱՏ, ա. С белыми зёрнами. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՀԵՐ, ա. Седоволосый, белоголовый, седовласый, седой, белый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՀԵՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Седость. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՀՅՈՒԹ, ա. С белым, млечным соком. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՀՈՂ, 1. Белая глина. 2. С примесью известковой земли. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՀՈՆ, ա. Белобровый, седобровый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՁԱՎԱՐ, ի Манная крупа. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՁԵՌՆ, ա. Белорукий, с беломраморными руками. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՃԱԿԱՏ, ա. Белолобый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՄԱԶ, ա. 1. Белошёрстный, белошёрстый. 2. Беловолосый, седоволосый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՄԱՇԿ, ա. Белокожий. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՄԱՇԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Белокожесть. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՄԱՐՄԻՆ, ա. Белотелый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՄԻԶՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (բժշկ.) Альбуминурия, белковое мочеизнурение. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՄԻՍ, ա. 1. С белой мякотью (о плодах). 2. С белым мясом. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՄՈՐԹ, ա. Белый; белой, европеоидной расы. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՄՈՐՈՒՍ, Белобородый, седобородый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՄՈՐՈՒՔ, Белобородый, седобородый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՆԱԼ, տե՛ս Սպիտակել։ | | | ՍՊԻՏԱԿԱՆԵՐԿ 1. գ. Белила. 2. ա. Выбеленный, побелённый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՆԻՇ, ա. С белыми крапинами, крапинками. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՇԱՊԻԿ, ա. В белой сорочке, рубашке. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՇՈՐ, տե՛ս Սպիտակազգեստ։ | | | ՍՊԻՏԱԿԱՍԱԼ, ա. Мощённый, вымощенный белыми плитами. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՎԱՐՍ, տե՛ս Սպիտակահեր։ | | | ՍՊԻՏԱԿԱՎՈՒՆ, ա. 1. Беловатый, белёсый. 2. Седоватый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՏՈՒՏ, ա. Белохвостый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՐՅՈՒՆ, ա. Болеющий, больной белокровием. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՐՅՈՒՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (բժշկ.) Белокровие, лейкемия. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՑՆԵԼ, տե՛ս Սպիտակեցնել։ | | | ՍՊԻՏԱԿԱՑՈՒՄ, տե՛ս Սպիտակեցում։ | | | ՍՊԻՏԱԿԱՑՎԵԼ, վեց 1. Белиться, выбеливаться, выбелиться. 2. Отбеливаться, отбелиться. 3. Убеляться, убедиться. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՓԱՅԼ, Белоснежный, снежно-белый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՓԱՌ, Белоснежный, снежно-белый. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՓՐՓՈՒՐ, ա. Белопенный. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՔԱՐ 1. գ. (հնք.) Альбит. 2. ա. Белокаменный. | | | ՍՊԻՏԱԿԱՔԻՍՏ, ա. С белыми колосьями. | | | ՍՊԻՏԱԿԳՎԱՐԴԻԱԿԱՆ 1. ա. Белогвардейский. 2. գ. Белогвардеец. | | | ՍՊԻՏԱԿԵԼ, եցի 1. Белеть, побелеть. 2. Выбеливаться, выбелиться, отбеливаться, отбелиться. 3. Седеть, поседеть. 4. Бледнеть, побледнеть. | | | ՍՊԻՏԱԿԵՂԵՆ, ի Бельё. Հագի սպիտակեղեն нательное, носильное бельё. Անկողնու սպիտակեղեն постельное бельё. Սեղանի սպիտակեղեն столовое бельё. | | | ՍՊԻՏԱԿԵՆԻ, նու Сорт белого винограда. | | | ՍՊԻՏԱԿԵՐԱՆԳ, ա. Белёсый. | | | ՍՊԻՏԱԿԵՐԵՍ, ա. 1. Белолицый. 2. (փխբ.) С чистой совестью. | | | ՍՊԻՏԱԿԵՑՆԵԼ, ցրի 1. Белить, побелить, выбеливать, выбелить. 2. Отбеливать, отбелить. 3. Убелять, убелить. | | | ՍՊԻՏԱԿԵՑՈՒՄ, ցման 1. Беление. 2. Выбелка, отбелка. 3. Побелка. | | | ՍՊԻՏԱԿԵՑՎԵԼ, վեց 1. Белиться, выбеливаться, выбелиться. 2. Отбеливаться, отбелиться. 3. Убеляться, убедиться. | | | ՍՊԻՏԱԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Белизна. 2. Седость. | | | ՍՊԻՏԱԿՈՒՄ, կման Побеление. | | | ՍՊԻՏԱԿՈՒՑ, ի Белок. | | | ՍՊԻՏԱԿՈՒՑԱՅԻՆ, ա. Белковый. | | | ՍՊԻՏԿԵՆ, ի Луб, лыко. | | | ՍՊԻՐԱՆՏ, ի (լեզվբ.) Спирант. | | | ՍՊԻՐՏԱԳՈՐԾԱՐԱՆ, ի Спиртовой завод. | | | ՍՊԻՐՏԱՀՈՏ, ա. 1. Спиртовой запах. 2. Со спиртовым запахом, с запахом спирта. | | | ՍՊԻՐՏԱՅԻՆ, ա. Спиртной, спиртовой. | | | ՍՊԻՐՏԱՅՐՈՑ, ի Спиртовка. | | | ՍՊԻՐՏԱՉԱՓ, Спиртомер. | | | ՍՊԻՐՏԱՉԱՓԻԿ, Спиртомер. | | | ՍՊԻՐՏԱՎԱՌ, տե՛ս Սպիրտայրոց։ | | | ՍՊԻՐՏԱՎՈՐ, ա. Спиртовой, содержащий спирт. | | | ՍՊՆԳԱԶԳԻ, ի (կենդբ.) Губка. | | | ՍՊՆԳԱԿԵՐՊ, Губчатый. | | | ՍՊՆԳԱՁԵՎ, Губчатый. | | | ՍՊՆԳԱՅԻՆ, ա. 1. Относящийся к губке. 2. Состоящий из губок. | | | ՍՊՆԳԱՆՄԱՆ, Губчатый. | | | ՍՊՆԳԱՔԱՐ, ի (հնք.) Спонгит. | | | ՍՊՈՐ, ի Спора. | | | ՍՊՈՐԱՎՈՐ, ա. Споровый. | | | ՍՊՈՐՏԱՅԻՆ, ա. Спортивный. . | | | ՍՊՈՐՏԴԱՀԼԻՃ, ի (հպվ.) Спортзал. | | | ՍՊՈՐՏԴՊՐՈՑ, ի (հպվ.) Спортшкола. | | | ՍՊՈՐՏԽԱՂ, ի (հպվ.) Спортигра. | | | ՍՊՈՐՏԽՄԲԱԿ, ի (հպվ.) Оюрткружок. | | | ՍՊՈՐՏՀՐԱՊԱՐԱԿ, ի (հպվ.) Спортплощадка. | | | ՍՊՈՐՏՄՐՑՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (հպվ.) Спортсоревнование. | | | ՍՊՈՐՏՄՐՑՈՒՄ, ցման (հպվ.) Спортсоревнование. | | | ՍՊՈՐՏՍՄԵՆ, ի Спортсмен. | | | ՍՊՈՐՏՍՄԵՆԱԿԱՆ, Спортсменский. | | | ՍՊՈՐՏՍՄԵՆԱՅԻՆ, Спортсменский. | | | ՍՊՈՐՏՍՄԵՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Спортсменство. | | | ՍՊՈՐՏՍՄԵՆՈՒՀԻ, հու Спортсменка. | | | ՍՊՈՒՆԳ, ի Губка. | | | ՍՊՈՒՆԳԱՁԵՎ, ա. Губчатый, пористый, ноздреватый. | | | ՍՊՈՒՆԳԱՅԻՆ, ա. Относящийся к губке, свойственный губке. | | | ՍՊՈՒՆԳԱՆՄԱՆ, տե՛ս Սպնդակերպ։ | | | ՍՊՐԴԵԼ, եց 1. Вкрадываться, вкрасться. 2. Проскакивать, проскальзывать, проскользнуть. 3. Выскальзывать, выскользнуть. | | | ՍՊՐԴՈՒՄ, դման 1. Проскальзывание. 2. Выскальзывание. | | | ՍՊՐԴՈՒՆ, ա. Скользкий. | |
| |
