|
| Home |
ՀԱՅԵՐԵՆ-ՌՈՒՍԵՐԵՆ Армяно-Русскийсловарь общеупотребительных слов, научная, техническая,
общественно-политическая терминология
ԶԱ
| ԶԱԶՐԱԳՈՐԾ, ա. Гнусный, творящий мерзости, гадости. | | | ԶԱԶՐԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Гнусность, мерзость, гнусное деяние. | | | ԶԱԶՐԱԴԵՄ, ա. Уродливый, омерзительный, безобразный. | | | ԶԱԶՐԱԼԻ տե՛ս Զազրելի։ | | | ԶԱԶՐԱԼԻՑ տե՛ս Զազրելի։ | | | ԶԱԶՐԱԽՈՍ 1. գ. Сквернослов. 2. ա. Похабный. | | | ԶԱԶՐԱԽՈՍԵԼ, եց Сквернословить. | | | ԶԱԶՐԱԽՈՍՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Сквернословие. 2. Похабщина. | | | ԶԱԶՐԱԿԵՐՊ, տե՛ս Զազրադեմ։ | | | ԶԱԶՐԱՀՈՏ, տե՛ս Գարշահոտ։ | | | ԶԱԶՐԱՆՔ, տե՛ս Գարշանք։ | | | ԶԱԶՐԵԼԻ, ա. Гнусный, мерзкий, скверный, омерзительный, гадкий. | | | ԶԱԶՐԵԼԻՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Гнусность, мерзость, гадость, подлость. | | | ԶԱԹԱՐ, տե՛ս Ծոթրին։ | | | ԶԱԼՈՒՄ, ա. (բրբ.) 1. Расторопный, ловкий, хитрый, разбитной (разг.). 2. Смелый, бесстрашный. 3. Свирепый. | | | ԶԱԽՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Левизна. 2. (քղք.) Левачество. 3. տե՛ս Ձախորդություն։ | | | ԶԱՀՐՈՒՄԱՐ (բրբ.) 1. գ. Горечь, отрава, яд. 2․ գ․ Дрянь. 3. ա. Проклятый. | | | ԶԱՄԲԱԿ, տե՛ս Հիրիկ։ | | | ԶԱՄԲԻԿ, ի Кобыла. | | | ԶԱՄԲՅՈՒՂ, ի Корзина, корзинка. | | | ԶԱՄԲՅՈՒՂԱԳՈՐԾ, ի Корзинщик. | | | ԶԱՄԲՅՈՒՂԱԽՈՏ, ի (բսբ.) Осока. | | | ԶԱՄԲՅՈՒՂԱԿ, ի Корзиночка. | | | ԶԱՄԲՅՈՒՂԱՀՅՈՒՍ, տե՛ս Զամբյուղագործ։ | | | ԶԱՄԲՈՒՌ1 տես Իշամեղու։ | | | ԶԱՄԲՈՒՌ2, տե՛ս Վաղամեռուկ։ | | | ԶԱՄՇԵ ա. Замшевый. Զամշե ձեռնոցներ замшевые перчатки. | | | ԶԱՄՇՅԱ ա. Замшевый. Զամշե ձեռնոցներ замшевые перчатки. | | | ԶԱՅՆԱՆՇԱՅԻՆ, ա. Нотный. | | | ԶԱՅՐԱԳԻՆ 1. ա. Яростный, гневный, возмущённый. 2. մ. Яростно, гневно, возмущённо. | | | ԶԱՅՐԱԳՆԵԼ, տե՛ս Զայրաանալ։ | | | ԶԱՅՐԱԳՆՈՏ, տե՛ս Զայրացկոտ։ | | | ԶԱՅՐԱԼԻ տե՛ս Զայրագին։ | | | ԶԱՅՐԱԼԻՅ տե՛ս Զայրագին։ | | | ԶԱՅՐԱԼԻՐ տե՛ս Զայրագին։ | | | ԶԱՅՐԱՆԱԼ, ացա Сердиться, рассердиться, гневаться, разгневаться (высок.), негодовать, возмущаться, возмутиться. | | | ԶԱՅՐԱՑԿՈՏ, ա. Сердитый. | | | ԶԱՅՐԱՑԿՈՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Сердитость. | | | ԶԱՅՐԱՑՆԵԼ, ցրի Сердить, рассердить, возмущать, возмутить. | | | ԶԱՅՐԱՑՈՒՑԻՉ, ա. Возмутительный. | | | ԶԱՅՐՈՒԹՔ, տե՛ս Զայրույթ։ | | | ԶԱՅՐՈՒՅԹ, ի Гнев, негодование, возмущение. ◊ Զայրույթով լցվել прийти в негодование, разгневаться. | | | ԶԱՆԱԶԱՆ, ա. Различный, разный, разнообразный. | | | ԶԱՆԱԶԱՆԱԿԵՐՊ, ա. Разнообразный. | | | ԶԱՆԱԶԱՆԱԿԵՐՊՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Разнообразие, разнообразность. | | | ԶԱՆԱԶԱՆԵԼ, եցի Различать, различить, отличать отличить. | | | ԶԱՆԱԶԱՆԻՉ, ա. Различительный, отличительный. | | | ԶԱՆԱԶԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Различие, разница, отличие. | | | ԶԱՆԱԶԱՆՈՒՄ, նման Различение. | | | ԶԱՆԱԶԱՆՎԵԼ, վեցի Различаться, отличаться. | | | ԶԱՆԳ, ի 1. Колокол. 2. Звонок. 3. Звон. 4. (փխբ.) Звонок (по телефону). ◊ Զանգ տալ 1) звонить, позвонить, 2) звенеть, прозвенеть (о звонке,). Զանգ տալ бить (звонить,) в колокола. | | | ԶԱՆԳԱԼԵԶՎԱԿ, ի Язык колокола. | | | ԶԱՆԳԱԾԱՂԻԿ, տե՛ս Զանգակածաղիկ։ | | | ԶԱՆԳԱԿ, ի 1. Колокольчик, звоночек. 2. Бубенчик. 3. (փխբ.) Звон (колокольчик). 4. տե՛ս Զանգակածաղիկ 5. ա. (փխբ.) Звонкий, звенящий (чаще о роднике). | | | ԶԱՆԳԱԿԱԶԳԻՆԵՐ, ի (բսբ.) Колокольчиковые. | | | ԶԱՆԳԱԿԱԾԱՂԻԿ, ղկի (բսբ.) Колокольчик. | | | ԶԱՆԳԱԿԱՁԵՎ, ա. Колоколообразный. | | | ԶԱՆԳԱԿԱՏՈՒՆ, տան Колокольня. | | | ԶԱՆԳԱԿԻԿ, ի 1. Колокольчик, Звоночек. 2. տես Զանգակածաղիկ։ | | | ԶԱՆԳԱՀԱՐ, ի Звонарь. | | | ԶԱՆԳԱՀԱՐԵԼ, եցի Звонить, позвонить. | | | ԶԱՆԳԱՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Звон. 2. Трезбон. | | | ԶԱՆԳԱՁԵՎ տես Զանգակաձև։ | | | ԶԱՆԳԱՆՄԱՆ տես Զանգակաձև։ | | | ԶԱՆԳԱՇՏԱՐԱԿ, ի Колокольня. | | | ԶԱՆԳԱՊԱՆ ի․ Ноговица. | | | ԶԱՆԳԱՊԱՆԱԿ ի․ Ноговица. | | | ԶԱՆԳԱՏՈՒՆ, տե՛ս Զանգակատուն։ | | | ԶԱՆԳԵԼ, տե՛ս Զանգահարել։ | | | ԶԱՆԳԻԿ, տե՛ս Զանգակիկ։ | | | ԶԱՆԳՈՒԼԱԿ, ի (բրբ.) Бубенец, бубенчик. | | | ԶԱՆԳՎԱԾ, ի 1. (ֆիզ.) Масса. 2. Груда, масса, большое количество вещества. 3. Месиво. 4. Глыба. 5. (փխբ.) Масса (народу), массы. 6. Массив. 7. Скопление. | | | ԶԱՆԳՎԱԾԱՅԻՆ, ա. 1. Относящийся к массе. 2. Массивный. 3. Массовый. | | | ԶԱՆՁՐԱԼԻՅ ա. Скучный, нудный, надоедливый. | | | ԶԱՆՑ, միայն հետևյալ արտահայտությունների մեջ. Զանց առնել 1) не считаться- не придавать значения, игнорировать, 2) обойти Զանց անել 1) տես Զանց առնել․ 1 նշան.։ 2) сгладить, уладить. Զանց լինել игнорироваться. | | | ԶԱՆՑԱՆՔ, ի Проступок, прегрешение. | | | ԶԱՆՑԱՌԵԼԻ, ա. Недостойный внимания, пустячный, ничтожный. | | | ԶԱՆՑԱՌՈՒ 1. գ. Нарушитель. 2. ա. Недобросовестный. | | | ԶԱՆՑԱՌՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Проступок, прегрешение. 2. Упущение. | | | ԶԱՆՑԱՌՈՒՄ, ռման 1. Прегрешение. 2. Игнорирование. | | | ԶԱՌ1 1. տես Դիպակ։ 2. (բրբ.) Злототканный, парчовый. | | | ԶԱՌ2, ա. 1. Золотой. 2. (փխբ․) Чудесный, прекрасный, золотой. | | | ԶԱՌ3, ի Игральная кость. | | | ԶԱՌԱՄ, տե՛ս Զառամյալ։ | | | ԶԱՌԱՄԱԽՏ, ի (բժշկ.) Маразм. | | | ԶԱՌԱՄԱԾՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Զառամություն։ | | | ԶԱՌԱՄԵԼ, եցի Дряхлеть, одряхлеть. | | | ԶԱՌԱՄՅԱԼ, ա. Дряхлый, престарелый, одряхлелый. | | | ԶԱՌԱՄՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Дряхлость, престарелость. | | | ԶԱՌԱՄՈՒՄ, ի Одряхление. | | | ԶԱՌԱՆՑԱԿԱՆ, ա. Бредовой. | | | ԶԱՌԱՆՑԱՆՔ, ի Бред. | | | ԶԱՌԱՆՑԵԼ, եցի 1. Бредить. 2․ (փխբ.) Говорить вздор, нелепости. | | | ԶԱՌԱՆՑՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Զառանցանք։ | | | ԶԱՌԱՆՑՈՒՄ, ցման Бред. | | | ԶԱՌԲԱԲ, ի Парча. | | | ԶԱՌԻԹԱՓ, տե՛ս Զառիվայր։ | | | ԶԱՌԻԿ, ի (քիմ.) Мышьяк. | | | ԶԱՌԻԿԱԹԹՈՒ, թթվի (քիմ.) Мышьяковистая кислота. | | | ԶԱՌԻԿԱՅԻՆ, ա. Мышьяковый. | | | ԶԱՌԻՎԱՅՐ 1. գ. Спуск, откос, косогор, склон. 2. ա. Спускающийся, покатый. 3. մ. Покато. 4. ա. Находящийся на склоне, косогоре. | | | ԶԱՌԻՎԱՅՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Покатость. | | | ԶԱՌԻՎԵՐ 1. գ. Подъём. 2․ ա. Поднимающийся по склону, крутой. | | | ԶԱՌ-ՄԱՆՈՒՇԱԿ, ի (բսբ․) Анютины глазки, Иван-да-Марья. | | | ԶԱՌՎԱՌ, ա. 1. Златотканный. 2. Яркий, пёстрый. | | | ԶԱՌՎԱՐԱՂ, ի (բրբ.) 1. Позолота. 2. Сусальное золото. | | | ԶԱՌՔԱՇ, տե՛ս Ոսկեթել։ | | | ԶԱՎԱԿ, ի 1․ Дитя (устар.), ребёнок, отпрыск (устар. теперь ирон.) чадо (устар. книжн.), детище. Չափահաս զավակներ совершеннолетние дети. 2. Զավակս (իբրև կոչական բառ) Дитя, детка (в обращении,). | | | ԶԱՎԱԿԱԾՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Деторождение. | | | ԶԱՎԱԿԱՍԵՐ, ա. Чадолюбивый (устар.). | | | ԶԱՎԱԿԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Чадолюбие (устар.). | | | ԶԱՎԱԿԱՏՅԱՑ, ա. Ненавидящий своих детей. | | | ԶԱՎԱԿԱՏՈՒՆ, տե՛ս Արգանդ։ | | | ԶԱՎԵՇՏ, ի 1. Шутка, курьёз, насмешка. 2. Водевиль. | | | ԶԱՎԵՇՏԱԲԱՆ, ի 1. Шутник. 2. տես Զավեշտագիր 1 նշան.։ | | | ԶԱՎԵՇՏԱԲԱՆԱԿԱՆ, ա. Шуточный, насмешливый. | | | ԶԱՎԵՇՏԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Шутки. | | | ԶԱՎԵՇՏԱԳԻՐ, գրի (արևմտհ.) 1. Юморист. 2. Юморёска | | | ԶԱՎԵՇՏԱԹԵՐԹ, ի (արևմտհ.) Юмористическая газета (или журнал). | | | ԶԱՎԵՇՏԱԽԱՂ, ի Водевиль, фарс. | | | ԶԱՎԵՇՏԱԽՈՍ, տե՛ս Զավեշտաբան 1 նշան.։ | | | ԶԱՎԵՇՏԱԽՈՍՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Զավեշտաբանություն։ | | | ԶԱՎԵՇՏԱԿԱՆ ա. 1. Шуточный, смешной, комичный, комический, курьёзный. 2. Достойный насмешки, осмеяния. | | | ԶԱՎԵՇՏԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Комизм, комичность, курьёзность. | | | ԶԱՎԵՇՏԱՅԻՆ ա. 1. Шуточный, смешной, комичный, комический, курьёзный. 2. Достойный насмешки, осмеяния. | | | ԶԱՎԵՇՏԱՆԿԱՐ, տե՛ս Ծաղրանկար։ | | | ԶԱՎԵՇՏԱՍԵՐ, ի Насмешник шутник. | | | ԶԱՎԶԱԿ (խսկց.) 1. գ. Болтун, пустомеля (разг.), пустослов( разг.) . 2. ա. Болтливый, многоречивый. | | | ԶԱՎԶԱԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Болтливость, пустословие. | | | ԶԱՎԹԵԼ, եցի 1. Захватывать, захватить. 2. Присваивать, присвоить. 3. Покорять, покорить, подчинять, подчинить. | | | ԶԱՎԹԻՉ, ի Захватчик. Ֆաշիստական զավթիչները фашистские захватчики. | | | ԶԱՎԹՈՂԱԿԱՆ, ա. Захватнический. Զավթողական քաղաքականություն захватническая политика. | | | ԶԱՎԹՈՒՄ, թման Захват, захватывание. | | | ԶԱՎԹՎԵԼ, վեց Захватываться. | | | ԶԱՏ 1. ա. Отдельный, обособленный, раздельный. 2.մ. Порознь, отдельно раздельно. 3. կ. (բաց. հոլ. հետ) Кроме, помимо. | | | ԶԱՏԵԼ, եցի 1. Отделять, отделить. 2. Разъединять, разъединить. 3. Обособлять, обособить. 4. Выделять, выделить, выбирать, выбрать. 5. Отличать, отличить, различать, различить. | | | ԶԱՏ-ԶԱՏ 1. մ. Отдельно, раздельно, порознь, врозь. Զատ-զատ ապրել жить раздельно. 2. ա. Разный, различный. | | | ԶԱՏԻԿ1, տկի և տկվա 1. (եկեղ.) Пасха. Զատկին՝ զատկի տոներին на пасху. 2. (փխբ.) Праздник, веселье. ◊ Զատկի ձու пасхальное яйцо. Իշի զատկին когда рак на горе свистнет, неизвестно когда, никогда. | | | ԶԱՏԻԿ2, տկի (կենդբ.) Божья коровка. | | | ԶԱՏԻՉ, ա. Разделительный, отделяющий. | | | ԶԱՏԿԱԾԱՂԻԿ, ղկի (բսբ.) Маргаритка. | | | ԶԱՏԿԱԿԱՆ, ա. Пасхальный. | | | ԶԱՏԿԱՇԱԲԱԹ, ի (եկեղ.) Страстная неделя, святая неделя. | | | ԶԱՏՈՐՈՇԵԼ, եցի 1. Различать, различить. 2. Выделять, выделить. | | | ԶԱՏՈՐՈՇՈՒՄ, շման 1. Различение․ 2․ Выделение. | | | ԶԱՏՈՐՈՇՎԵԼ, վեց 1. Различаться. 2. Выделяться, выделиться. | | | ԶԱՏՈՒՄ, տման 1. Отделение. 2. Разъединение. 3. Обособление. 4. Выделение. | | | ԶԱՏՎԱԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Обособленность. | | | ԶԱՏՎԵԼ, վեց 1. Отделяться, отделиться. 2․ Разъединяться, разъединиться. 3. Обособляться, обособиться. 4. Выделяться, выделиться. 5. Отличаться, отличиться, различаться, различиться. | | | ԶԱՐԲ, ի (բրբ.) Сила, мощь, размах. ◊ Զարբը ցույց տալ показать силу. Զարբը տեսնել испытать силу (чью-либо). | | | ԶԱՐԲԱԲ, տե՛ս Դիպակ։ | | | ԶԱՐԲԱԲԵՂԵՆ, տե՛ս Դիպակեղեն։ | | | ԶԱՐԳԱՆԱԼ, ացա 1. Развиваться, развиться․ 2․ Прогрессировать. Հիվանդությունը զարգանում է болезнь прогрессирует. | | | ԶԱՐԳԱՑԱԾ, ա. Развитой. | | | ԶԱՐԳԱՑՆԵԼ, ցրի 1. Развивать, развить. Արագություն զարգացնել развить скорость. 2. Растить, разводить, выращивать. | | | ԶԱՐԳԱՑՈՂՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Развитие. 2. Развитость. | | | ԶԱՐԳԱՑՈՒՄ, ցման 1. Развитие. 2. Прогресс. | | | ԶԱՐԴ, ի 1. Украшение. 2. Узор. 3. Орнамент. 4. (փխբ.) Краса, украшение. | | | ԶԱՐԴԱԲՈՒՅՍ, ի (բսբ.) Бегония. | | | ԶԱՐԴԱԳԵՂ, տե՛ս Գեղազարդ։ | | | ԶԱՐԴԱԳԻՐ, գրի Орнаментальное письмо. | | | ԶԱՐԴԱԳՈՐԾ, տե՛ս Զարդահյուս։ | | | ԶԱՐԴԱԳՈՐԾԵԼ, եցի Ткать, выткать. | | | ԶԱՐԴԱԴԱՋ, ա. Набивной. | | | ԶԱՐԴԱԴԱՋԵԼ, եցի Набивать, набить (узор). | | | ԶԱՐԴԱԴԱՋՈՒՄ, ջման Набивка (узора). | | | ԶԱՐԴԱԼԻՑ, ա. Разукрашенный, нарядный. | | | ԶԱՐԴԱԿԱՐ, 1. ա. Расшитый. 2. Узорчатое шитьё. | | | ԶԱՐԴԱՀՅՈՒՍ, ա. Затканный узорами, узорчатый (о ткани). | | | ԶԱՐԴԱՄԱՆ, տե՛ս Զարդատուփ։ | | | ԶԱՐԴԱՄՈԼ, ի Любитель (любительница) украшений. | | | ԶԱՐԴԱՄՈԼՈՒԹՅՈՒՆ Любовь к украшениям. | | | ԶԱՐԴԱՆԱԽՇ, տե՛ս Զարդանկար։ | | | ԶԱՐԴԱՆԱԽՇԵԼ, տե՛ս Զարդանկարել։ | | | ԶԱՐԴԱՆԿԱՐ 1. Узор, орнамент 2․ տե՛ս Նկարազարդ։ | | | ԶԱՐԴԱՆԿԱՐԵԼ, եցի Украшать узорами, разукрашивать, разукрасить, орнаментировать, орнаментовать. | | | ԶԱՐԴԱՆԿԱՐՉԱԿԱՆ, ա. Орнаментальный. | | | ԶԱՐԴԱՆԿԱՐՉՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Орнаментация, орнаментирование, орнаментика, орнаментировка. | | | ԶԱՐԴԱՇԱՏ, ա. Покрытый узорами. | | | ԶԱՐԴԱՇԱՏ, ա. Узорчатый, разукрашенный. | | | ԶԱՐԴԱՊԱՃՈՒՅՃ, ա. Вычурный. | | | ԶԱՐԴԱՊԱՏԿԵՐ, տե՛ս Զարդանկար 1 նշան։ | | | ԶԱՐԴԱՍԵՂԱՆ, ի Туалетный столик, туалет. | | | ԶԱՐԴԱՍԵՆՅԱԿ, ի (թատր.) Уборная, туалетная комната. | | | ԶԱՐԴԱՍԵՐ, տե՛ս Զարդամոլ։ | | | ԶԱՐԴԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Զարդամոլություն։ | | | ԶԱՐԴԱՎՈՐ, ա. Орнаментальный, узорчатый, орнаментированный. | | | ԶԱՐԴԱՏԱՌ, տե՛ս Զարդագիր։ | | | ԶԱՐԴԱՏՈՒՓ, ի Шкатулка. | | | ԶԱՐԴԱՐԱՆՔ, ի Украшения, убранство. | | | ԶԱՐԴԱՐԵԼ, եցի Наряжать, нарядить, украшать, украсить, убирать, убрать. | | | ԶԱՐԴԱՐՈՒՄ, րման Украшение, отделка. | | | ԶԱՐԴԱՐՈՒՆ, ա. Украшенный, нарядный. | | | ԶԱՐԴԱՐՎԱԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Нарядность, украшенность. | | | ԶԱՐԴԱՐՎԵԼ, վեցի Наряжаться, разукрашиваться, убириться. | | | ԶԱՐԴԱՔԱՆԴԱԿ, ի Орнамент. | | | ԶԱՐԴԱՔԱՆԴԱԿՎԵԼ, վեց Орнаментироваться, орнаментоваться. | | | ԶԱՐԴԵՆԻ, նու (բսբ.) Космея. | | | ԶԱՐԴՈՍԿԻ, կու Золотое украшение. | | | ԶԱՐԶԱՆԴ, ի Ужас, страх. ◊ Զարզանդ ազդել՝ բերել устрашить, ужаснуть, навести ужас Զարզանդ գալ՝ զգալ ужаснуться. | | | ԶԱՐԶԱՆԴԵԼ, եցի Ужасаться, ужаснуться, содрогаться, содрогнуться. | | | ԶԱՐԶԱՆԴԵԼԻ, ա. Ужасный, страшный. | | | ԶԱՐԶԱՆԴԵՑՆԵԼ, ցրի Ужасать, ужаснуть, устрашать, устрашить. | | | ԶԱՐԶԱՆԴՈՒՆ, ա. Ужасающий, наводящий ужас, страшный. | | | ԶԱՐԹԵՑՆԵԼ, ցրի Будить, разбудить, пробуждать, пробудить. | | | ԶԱՐԹԵՑՈՒՄ, ցման Пробуждение. | | | ԶԱՐԹԵՑՈՒՑԻՉ, տե՛ս Զարթուցիչ։ | | | ԶԱՐԹՆԵԼ, տե՛ս Արթնանալ։ | | | ԶԱՐԹՆԵՑՆԵԼ, տե՛ս Զարթեցնել։ | | | ԶԱՐԹՆՈՒՄ, տե՛ս Արթնացում։ | | | ԶԱՐԹՈՆՔ, ի Пробуждение. | | | ԶԱՐԹՈՒՆ, տե՛ս Արթուն։ | | | ԶԱՐԹՈՒՑԻՉ, ցչի Будильник. | | | ԶԱՐԻՐ, տե՛ս Դեղին կոճ Դեղին բառի տակ։ | | | ԶԱՐԿ, ի 1. Удар, толчок. 2. Биение. 3. Звук удара, выстрела и т․ д. ◊ Զարկ տալ 1) дать толчок, 2) нанеся удар, ударить. Սրտի զարկ биение сердца. | | | ԶԱՐԿԱՆ 1. գ. (ռազմ.) Ударник, боёк. 2. ա. Бодливый. | | | ԶԱՐԿԵԼ, եցի (բրբ.) 1. Ударять, ударить. 2. Бить, 3. Разить, сражать, сразить (копьём, мечом). 4. Стука՝ стукнуть. 5. Бодать, боднуть. 6. Пригвоздить, пронзить. ◊ Զարկել-զարկվել биться. | | | ԶԱՐԿԵՐԱԿ, ի 1. Артерия. 2. (փխբ.) Важнейшие пути сообщения. | | | ԶԱՐԿԵՐԱԿԱՅԻՆ, ա. Артериальный. | | | ԶԱՐԿՎԵԼ, վեց (բրբ.) 1. Ударяться, удариться, стукнуться. 2. Биться. 3. Сражаться, сразиться. | | | ԶԱՐՀՈՒՐԱԴԵՄ, ա. Обладающий страшным, безобразным, уродливым или свирепым лицом. | | | ԶԱՐՀՈՒՐԱՆՔ, ի Ужас, кошмар. | | | ԶԱՐՀՈՒՐԱՏԵՍ, տե՛ս Զարհուրադեմ։ | | | ԶԱՐՀՈՒՐԵԼ, եցի Ужасаться, ужаснуться, содрогаться, содрогнуться, страшиться, устрашаться, устрашиться. | | | ԶԱՐՀՈՒՐԵԼԻ, ա. Ужасный, страшный. | | | ԶԱՐՀՈՒՐԵՑՆԵԼ, ցրի Ужасать, ужаснуть, страшить, устрашать, устрашить. | | | ԶԱՐՀՈՒՐԵՑՈՒՑԻՉ, ա. Ужасающий, страшный. | | | ԶԱՐՀՈՒՐԻԿ 1. մ. Горько, безутешно. 2. ա. Объятый ужасом. | | | ԶԱՐՀՈՒՐԻՉ, տե՛ս Զարհուրելի։ | | | ԶԱՐՀՈՒՐՈՒՄ, րման Устрашение. | | | ԶԱՐՄ, ի 1. Род, племя. 2. Потомок, отпрыск (устар. теперь ирон.). | | | ԶԱՐՄԱԶԱՆ, տե՛ս Զարմանազան։ | | | ԶԱՐՄԱՆԱԳԵՂ, տե՛ս Հրաշադեղ։ | | | ԶԱՐՄԱՆԱԶԱՆ, ա. Удивительный, расписной, красивый. | | | ԶԱՐՄԱՆԱԼ, ացա Удивляться, удивиться, изумляться, изумиться. | | | ԶԱՐՄԱՆԱԼԻ, ա. Удивительный, изумительный. | | | ԶԱՐՄԱՆԱԼԻՈՐԵՆ, մ. Удивительно, изумительно. | | | ԶԱՐՄԱՆԱԼԻՔ, ի Диво, чудо. | | | ԶԱՐՄԱՆԱՀԱՐ, ա. Изумлённый, удивлённый, поражённый. | | | ԶԱՐՄԱՆԱՀՐԱՇ, ա. Чудный, дивный, чудесный. | | | ԶԱՐՄԱՆԱՍՔԱՆՉ, տե՛ս Հիասքանչ։ | | | ԶԱՐՄԱՆԱՏԵՍ, տե՛ս Չքնաղադեմ։ | | | ԶԱՐՄԱՆՔ, ի 1. Удивление, изумление. 2. Диво, чудо. ◊ Զարմանք բան чудо, чудеса. Զարմանք շարժել (պատճառել) вызвать удивление. Զարմանք պատել, Զարմանքով լցվել удивиться, поразиться, диву даться. Ի գարմանս к моему удивлению. Ինչ զարմանք, Ով զարմանք, Այ քեզ զարմանք что за диво! | | | ԶԱՐՄԱՑՔ, տե՛ս Զարմանք։ | | | ԶԱՐՄԻԿ 1. գ. Двоюродный брат 2․գ. Родич, близкий родственник. 3. ա. Знатный, благородный, родовитый. | | | ԶԱՐՆՎԵԼ, տե՛ս Զարկվել։ | | | ԶԱՐՈՒՆ-ԶԱՐԴԱՐՈՒՆ, ա. (բրբ.) Нарядный, пышно одетый, расфранчённый (разг.), расфуфыренный (прост.) | | | ԶԱՐՈՒՐ, տե՛ս Ալոճ։ | | | ԶԱՐՏՈՒՂԻ, ա. 1. Окольный, обходный, объездной, объезжий. Զարտուղի ճանապարհ окольный путь. 2. Непрямой, косвенный. 3. (փխբ.) Окольный, нечестный. Զարտուղի ճանապարհներով հասնել նպատակին окольными путями достичь цели. 4. Неправильный, вводящий в заблуждение. | | | ԶԱՐՏՈՒՂՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Отклонение, отступление. | | | ԶԱՔՀԱԻՐԱՏԵՍՔ տե՛ս Զարհուրադեմ։ | | | ԶԱՖՐԱՆ, տե՛ս Քրքում։ | |
| |
